..Lost Without You..
*Stand Alone*
Je bent een Meiske van 18 Jaar..
Je leven was al een Hel..maar het is erger geworden .. 2jaar geleden..
Er is maar 1 Oplossing....
In dees SA,zijn er stukjes tussen..
Waar ik mezelf, in herken..
Reactie?,
*Stand Alone*
Lost Without You..
Je zit op je kamer,op de grond.
Met je rug tegen de kast leunend
Naar je handen te staren..
Je kijkt op..
Staar door je raam..
Naar de mooie blauwe hemel.
"waarom is het nooit overal zo mooii"
Er rolt een verdwaalde traan over je wang.
"Waarom is er niks normaal"
Je had je allerbeste vriend, 2jaar geleden verloren
Je kan het gewoon niet verwerken.
Hij was de enige die iets Nuttig was in je Leven.
Nu is er helemaal niks meer over..
Je staat op , loopt naar beneden.
Zonder een blik naar je moeder te gunnen , loop je naar de voordeur.
Je kijkt niet eens haar aan, niemand..
Ookal zou het de laatste keer zijn dat je haar nog eens ziet.
Haar ogen die zouden smeken,om iets tegen haar te zeggen.
Je doet de deur open,en stapt naar buiten , de verschrikkelijke wereld in.
Een wereld vol Ellende en pijn voor je.
Je hebt geen vrienden meer..
Die heb je verloren,omdat je jezelf verlieste.
Je hebt geen contact met je vader ,
die je heeft laten zitten,toen je nog 8jaar was.
Nu is het weer 10jaar verderr..
Je hebt hem nog maar een paar keer gezien en gehoort in die 10jaar..
Maar je wilt het allemaal niet meer..
Het doet teveel pijn..
Je haat je oudere broer..Waarom weet je niet..
Je hebt geen band met je moeder..
Daarom zijn we te verschillend..
Van karakter en van Uiterlijk..
"niemand begrijpt me..waarom zouden ze"
Je liep verder en verder in de koude wind..
Je had je jas vergeten,maar het deert je niet eens.
"Wat kan het allemaal nog schelen.."
Je bent niks anders dan een Schim die op de Wereld rondloopt.
Een Wereld die je haat..
Je keek naar boven,naar de lucht die eerst blauw was,maar nu grijs..
Weer rolt er aan traan over je wang..
"Zelfs het Weer zit me niet"
Zachtjes kwamen de regendruppels naar beneden..
Maar je liep verderr..
Ookal werd de regelsdruppels harder..
Maar je stapte verderr en verderr..
Je was bijna bij het grote meer,
waar je altijd nadacht toen je in het gras lag.
Maar toch diep vanbinnen weet je , dat dit wel de laatste keer zou zijn,dat je ooit nog zou zien..
Je zette je neer op het gras,
voor je uit te staren naar het water,
terwijl het nog steeds regende.
Je keek hoe de druppels in het meer viel.
"Ik mis je"
Zeg je in het niks bijzonders..
De tranen op je wangen , vermengde zich nu met de regendruppels.
Je ging met je rechter hand door het gras, naast je..
Je wreef met je vingers door het natte gras..
Waar je Beste vriend altijd naast je zat,
toen je altijd samen met hem lachte.
Het was dan altijd lekker warm..
Maar nu is het koud..verschrikkelijk koud..
Nu is het niets meer dan een Herringering..
"Waarom liet je mij achter"
Je zuchte diep uit..
Je kleren zijn helemaal doorweekt..
Je lange haren plakken tegen je gezicht..
En wapperen met de wind mee..
Je had het koud..
maar dat kon je niet schelen..
het zou wel het laatste zijn,
dat je nog zo zou voelen.
Je liet je zachtjes achterover vallen,
op je rug, in het natte gras.
Je keek nog steeds naarboven , terwijl de regendruppels blijven vallen naar beneden.
En zich vermengde met je tranen.
"We komen elkaar snel tegen..sneller dan je denkt"
Je deed je ogen dicht..
je kon niet meer , je was op..
"wacht op me"
Je begon langzamer de ademen..
je kreeg geen gevoel niet meer in je benen.
Je ademde nog een paar keer in en uit.
Je hart verzwakte..
Met elke laatste ademhaling die je maakt..
Je ogen zijn nog steeds dicht..
Je hebt de kracht niet meer om ze nog open te doen..
Je glimlachte..
Met je laatste adem,zeg je nog...
"ik hou van je"
Je hart stopte,
Het brak door de pijn , dat je steeds elke dag meesleepte..
Elke dag ..2jaar lang..
Maar nu is het tijd om te gaan..
Je hebt genoeg gevochten vond je..
Alles werd zwart..
je vervaagde weg.. naar een andere wereld..
Misschien naar een Betere Wereld..
De tijd zal het uitwijzen..
Met je rug tegen de kast leunend
Naar je handen te staren..
Je kijkt op..
Staar door je raam..
Naar de mooie blauwe hemel.
"waarom is het nooit overal zo mooii"
Er rolt een verdwaalde traan over je wang.
"Waarom is er niks normaal"
Je had je allerbeste vriend, 2jaar geleden verloren
Je kan het gewoon niet verwerken.
Hij was de enige die iets Nuttig was in je Leven.
Nu is er helemaal niks meer over..
Je staat op , loopt naar beneden.
Zonder een blik naar je moeder te gunnen , loop je naar de voordeur.
Je kijkt niet eens haar aan, niemand..
Ookal zou het de laatste keer zijn dat je haar nog eens ziet.
Haar ogen die zouden smeken,om iets tegen haar te zeggen.
Je doet de deur open,en stapt naar buiten , de verschrikkelijke wereld in.
Een wereld vol Ellende en pijn voor je.
Je hebt geen vrienden meer..
Die heb je verloren,omdat je jezelf verlieste.
Je hebt geen contact met je vader ,
die je heeft laten zitten,toen je nog 8jaar was.
Nu is het weer 10jaar verderr..
Je hebt hem nog maar een paar keer gezien en gehoort in die 10jaar..
Maar je wilt het allemaal niet meer..
Het doet teveel pijn..
Je haat je oudere broer..Waarom weet je niet..
Je hebt geen band met je moeder..
Daarom zijn we te verschillend..
Van karakter en van Uiterlijk..
"niemand begrijpt me..waarom zouden ze"
Je liep verder en verder in de koude wind..
Je had je jas vergeten,maar het deert je niet eens.
"Wat kan het allemaal nog schelen.."
Je bent niks anders dan een Schim die op de Wereld rondloopt.
Een Wereld die je haat..
Je keek naar boven,naar de lucht die eerst blauw was,maar nu grijs..
Weer rolt er aan traan over je wang..
"Zelfs het Weer zit me niet"
Zachtjes kwamen de regendruppels naar beneden..
Maar je liep verderr..
Ookal werd de regelsdruppels harder..
Maar je stapte verderr en verderr..
Je was bijna bij het grote meer,
waar je altijd nadacht toen je in het gras lag.
Maar toch diep vanbinnen weet je , dat dit wel de laatste keer zou zijn,dat je ooit nog zou zien..
Je zette je neer op het gras,
voor je uit te staren naar het water,
terwijl het nog steeds regende.
Je keek hoe de druppels in het meer viel.
"Ik mis je"
Zeg je in het niks bijzonders..
De tranen op je wangen , vermengde zich nu met de regendruppels.
Je ging met je rechter hand door het gras, naast je..
Je wreef met je vingers door het natte gras..
Waar je Beste vriend altijd naast je zat,
toen je altijd samen met hem lachte.
Het was dan altijd lekker warm..
Maar nu is het koud..verschrikkelijk koud..
Nu is het niets meer dan een Herringering..
"Waarom liet je mij achter"
Je zuchte diep uit..
Je kleren zijn helemaal doorweekt..
Je lange haren plakken tegen je gezicht..
En wapperen met de wind mee..
Je had het koud..
maar dat kon je niet schelen..
het zou wel het laatste zijn,
dat je nog zo zou voelen.
Je liet je zachtjes achterover vallen,
op je rug, in het natte gras.
Je keek nog steeds naarboven , terwijl de regendruppels blijven vallen naar beneden.
En zich vermengde met je tranen.
"We komen elkaar snel tegen..sneller dan je denkt"
Je deed je ogen dicht..
je kon niet meer , je was op..
"wacht op me"
Je begon langzamer de ademen..
je kreeg geen gevoel niet meer in je benen.
Je ademde nog een paar keer in en uit.
Je hart verzwakte..
Met elke laatste ademhaling die je maakt..
Je ogen zijn nog steeds dicht..
Je hebt de kracht niet meer om ze nog open te doen..
Je glimlachte..
Met je laatste adem,zeg je nog...
"ik hou van je"
Je hart stopte,
Het brak door de pijn , dat je steeds elke dag meesleepte..
Elke dag ..2jaar lang..
Maar nu is het tijd om te gaan..
Je hebt genoeg gevochten vond je..
Alles werd zwart..
je vervaagde weg.. naar een andere wereld..
Misschien naar een Betere Wereld..
De tijd zal het uitwijzen..
Reageer (6)
Ohgod! Ik zit met tranen in mijn ogen! Ik kan maar een ding zeggen en dat is ...W0W! Meisje, je zei me dat je je zelf herkent in je sa! Ik hoop dan allesinds niet in dat laatste! ...
1 decennium geledenAls je nog eens een sa maak, laat het me alsjeblieft dan weten! xx