Chapter 5

Harry Styles POV

Uiteindelijk besluit ik om mijn spullen bij elkaar te rapen en me klaar te maken voor de eerste lessen. Niall heeft waarschijnlijk zijn spullen al gepakt. Dan heb ik daar zelf ook geen last meer aan denk ik. Mijn tas is overvol als alles erin zit. Eén groot nadeel aan deze ouderwetse kostschool, of zoals ik het ookwel noem; kotsschool, is dat er geen kluisjes zijn. Daarom moet ik alles meezeulen. Ik zal er maar aan moeten wennen. Met moeite hijs ik de loodzware tas over mijn schouder en vertrek naar beneden. In de gangen is het al overvol. Massa's meiden en jongens benen de gangen door om op tijd een plekje te hebben bij het eten. Zelf heb ik niet zo'n trek, daarom besluit ik het eerste lokaal maar eens te gaan zoeken. Het zal al een enorme klus zijn om in dit grote gebouw een lokaal te vinden. Ik haal mijn rooster uit mijn tas en bestuurdeer de kleine lettertjes. De lessen, maar geen routebeschrijving. Lekker slim zeg! Geïrriteerd been ik door een paar gangen. De meeste leerlingen lopen juist in de andere richting dan ik. Logisch, ze willen allemaal naar beneden om te eten. Uit koppigheid zoek ik toch verder. De meeste leerlingen keuren mij geen blik waardig. Eigenlijk maakt dat me ook niets uit. Ik werp hun toch ook geen blik, of glimlach, toe? Als ik aan het eind van de gang kom, loopt die dood. Ik zal om moeten keren om de lokalen te vinden. Het zal me niets verbazen als de lokalen allemaal dicht bij elkaar staan.