Chapter one.

, daarna word het pas leuker
Ik keek met grote ogen naar mijn beste vriendin Romy die aan het zingen was, het heeft me wel wat moeite gekost om haar te laten zingen, ik moest namelijk ook gaan zingen, maar ik heb er alles voor over. Ze kan heel mooi zingen, ze kan er echt iets mee bereiken, tenminste als ze er genoeg zelfvertrouwen voor over heeft. Wanneer ze het liedje eindigde klapte ik enthousiast met mijn handen. ''Schat, het is geweldig!'' Ik zie hoe Romy twijfelend naar mij kijkt en daarna haar hoofd schud. ''Nee Laar, het is misschien goed maar niet perfect'' Ik loop naar haar toe en kijk haar boos aan. ''Het is perfect, als andere mensen het ook horen zeggen ze hetzelfde''. Romy legt de microfoon weg en kijkt me aan. ''Niemand gaat me horen zingen, want dat wil ik niet'' Opeens horen we een stem en we schrikken allebei, we kijken elkaar angstig aan.Als iemand Romy heeft horen zingen ben ik dood..
De eeste hoofdstukken zijn altijd heel saai en slecht, maar het verhaal heeft wat tijd nodig voordat het pas echt begint
so, abbo en kuddo? JE GAAT ER GEEN SPIJT VAN KRIJGEN
(H)
Er zijn nog geen reacties.