Proloog

Armen die zich uitstrekken naar mij. Woorden vliegen heen en weer. Er wordt gelachen, gegrinnikt.. en gehuild. Tranen vullen mijn wangen, in watervallen rollen ze over mijn gezicht. 'Waarom?', is mijn enige vraag. Heb ik ooit iets fout gedaan? Ik geloofde allang niet meer in het leven. Niet in mijn leven, niet in die van andere. Ooit zullen ze ervoor worden gestraft, ik zweer het. Ooit is dit allemaal voorbij.. En wie weet, is dat wel binnenkort.