014

Oké je had weer een saaie schooldag overleeft. Je kwam thuis en smeet je rugzak ergens in een hoekje op je kamer. Daarna stormde je naar beneden toen je de bel hoorde gaan. Je hoopte dat het Jacob zou zijn. Tot jou grote spijt was het Edward. Je liet hem binnen en deze ging meteen naar boven. Je sloot de deur en ging maar naar de keuken toe. Je begon het avondeten te maken namelijk spaghetti. Toen iedereen had gegeten, ging je meteen naar je kamer toe. Je voelde je somberder en somberder worden. Maar wat was de reden daarvoor? Je dacht aan Jacob en een traan rolde over je wang. Pff ze moesten je hier nu eens zien zitten. Huilen om een jongen die je amper kende.


Bella pov:
Jij: Edward wat is er? Edward: hoe gaat het met Kira? jij: geen idee eigenlijk, ze is een beetje afwezig, dat doet ze enkel als ze verdrietig is of ergens mee zit, hoezo? Edward: gewoon. jij: je hoorde haar gedachten wel? Edward: af en toe. jij: en nu? Edward schudde zijn hoofd en trok niet veel later een grimas. Je keek hem vragend aan. Edward: ze denkt weer aan hem. jij: wat gaat er nu gebeuren eigenlijk. Ik bedoel met Kira en Jacob en die vampier? Edward: geen idee, maar we moeten haar beschermen. Je knikte, je wou niemand pijn doen. Je vroeg je eigenlijk af waarom iemand haar zou willen pijn doen, iedereen houd van haar. jij: wacht eens even, Kira vertelde me dat er een foto uit haar fotoalbum is, ik heb het zelf gezien. Meteen keek Edward op. Edward: wat voor foto? jij: een foto waar ik en Kira opstaan, van 3 jaar geleden op haar verjaardag.