Chapter 2

Harry Styles POV
'Hey, Harry Styles,' zeg ik, en ik steek mijn hand uit. De jongen pakt hem twijfelend aan. Het lijkt wel alsof hij zijn ogen niet van me af kan houden. Ik kijk hem strak aan. Nou, daar sta ik dan. In mijn zwarte jack, en hij in een blauwe spencer. Dat word leuk. 'Hoe heet jij?' zeg ik, om het gesprek maar aan de gang te houden. 'N-Niall Horan,' zegt hij stamelent. Ik val meteen in de deur in huis. 'Ik neem het bovenste bed. En samen huiswerk maken word het niet.' Niall knikt. Ik bekijk hem van top tot teen. Hij heeft helderblauwe ogen die goed bij zijn blonde warrige haar past. Ik haal een hand door mijn krullen en zet een glimlach op mijn mond. 'De lessen beginnen morgen. Ik ga maar vast uitpakken,' zegt Niall rustig. Eindelijk, hij zegt wat. Ik knik maar, en loop de kamer uit. Wat een vreemde gast is het, denk ik. Peinzend loop ik de binnenplaats op. Ik werp één blik naar ons raam. Niall staat naar buiten te gluren. Maar als hij mij ziet loopt hij weg van het raam. Een vreemde gast, denk ik weer. Daar kan ik misschien nog wat avontuur mee beleven. Zelf heb ik nu niet zo'n zin om vrienden te maken. Dat doe ik morgen bij de les wel.
Reageer (1)
Het is leuker om in 1 POV te schrijven, want dat maakt het zeg maar nieuwsgieriger begrijp je? omdat je dan dus niet weet wat de ander denkt enzo.
1 decennium geledenNja je moet zelf weten wat jij wilt (:
snel verder x