Weer terug

Na een tijdje gereden te hebben kom ik aan bij het perron. De trein staat er nog niet, hoewel ik de fluit al hoor in de verte. Ik laat me van de terzieler afglijden en beland met een doffe dreun op de grond. Ik klop hem even op zijn hals. Het dier drukt liefdevol zijn neus tegen me aan. Ik glimlach, en aai hem. De stoomwolken komen steeds dichterbij. Ik ga op het perron zitten, trek mijn knieën omhoog en sla er een arm om. Ik zit in elkaar gedoken, tegen de kou, te kijken hoe ik een rood stipje zie aankomen. De stip word telkens groter, en ik kan al een trein onderscheiden. Een fluit weerklinkt over het perron. De trein stopt piepend voor mijn neus, en de deuren schuiven open. Ik sta snel op, om te voorkomen dat ik omver gelopen word. Sommige leerlingen kijken me verbaasd aan, maar schenken geen aandacht aan me. Eindelijk stappen, Paris, Dawn en Sarah uit. 'Yas!' roepen ze verrast. De meiden vliegen me om de hals. Dit heb ik zó gemist. 'Hey!' roep ik blij terug.
'Ben je ons helemaal gaan halen?' vraagt Paris verrast, als ze me losgelaten hebben. Ik knik grijnzend. 'Het was hartstikke saai. We moesten in de Great Hall gaan slapen, en er waren té weinig bedden. Ik moest met Secretus,' griezel ik. 'Gadver!' 'Ieuw!' roepen de meiden meteen. 'Zeg dat.'