Deel 223

Joe Pov.

Ik loop aangekleed, ingepakt en al naar de derde verdieping. Lies en Kevin zie ik buiten in de gang al klaar staan. ‘Hé Joe.’ Ik glimlach naar ze en wil de kamer van Nick en Gaby in gaan. ‘Joe, dat wil je niet. Gisteren is het gebeurd. En het ging niet goed.’ Kevin kijkt veel betekend. Ik kijk hem schuin aan. Dan weet ik het. ‘Is Nick afgewezen?’ Kevin knikt. ‘Oei, zijn ze nog wel goed bij elkaar dan?’ Kevin knikt opnieuw. ‘Ja, Gaby wilt nog wel met ons mee. Gaan we trouwens nog naar Nederland?’ ‘Ligt eraan wat voor nieuws er komt vandaag.’ Ze kijken begrijpend en richten zich dan op de deur die open is gegaan. Gaby en Nick komen achter elkaar naar buiten. Nick kijkt een beetje schamend naar mij. Onopvallend geef ik hem een klopje op zijn rug. Nick kijkt me zielig aan. Hij heeft wel echt een leuke avond gekozen eigenlijk. Precies op de dag dat we hoorden dat Relinde misschien niet meer in leven is. ‘Kom jongens. We gaan weer naar het vliegveld. Kijken of ze al nieuws hebben.’
Op het vliegveld is het erg druk. We persen onszelf door de menigte heen naar de grote monitor midden in de grootste zaal van het vliegveld. Veel mensen staan om het beeldscherm heen. Allemaal wachten ze natuurlijk nieuws, sommigen zijn van de pers, anderen familie en anderen gewone nieuwsgierige mensen die meer nieuws willen om het aan hun vrienden te vertellen.| Er is nog een reclamespot. ‘Breaking News.’ Staat er, net als gisteren. ‘Beste bezoekers, we hebben een belangrijke melding! Het is bevestigd dat het vliegtuig is neergestort. Dat hoorden we van een vaag bericht van datzelfde vliegtuig! Er is nog iemand levend! Ik herhaal: Er is nog iemand in leven!’ De menigte begon rumoerig te worden. ‘Ik ga u nu het bericht laten horen.’ Een stem galmt door de ruimte. ‘Hallo? Hallo? Is hier iemand?’ Een andere stem antwoord. ‘Hallo mevrouw, wat kan ik voor u doen?’ ‘Het.. Het vliegtuig waar ik ben is neergestort! Help me, alsjeblieft! Ik ben de enige overlevende.’ ‘In welk vliegtuig zat u?’ ‘Het vliegtuig van New York naar Amsterdam. Alstublieft, ik heb zo’n pijn..’ ‘Mevrouw, mag ik uw naam weten? Mevrouw? Hallo?’ Er klinkt niets meer. Een gedachte gaat door me heen. Een vrouw, dat kan Relinde zijn. De verbinding en het geluid was slecht, dus ik kon het niet herkennen, maar misschien was het Relinde wel! ‘Wij, van het bestuur, zijn druk bezig opnieuw verbinding te krijgen met het vliegtuig. Dank u wel.’ Een ander reclamespotje. Kevin, Lies, Gaby en Nick beginnen meteen druk te praten. ‘Wie zou dat zijn geweest?’ ‘Denk je dat het Relinde was?’ ‘Het geluid was erg slecht.’ ‘Daar konden ze niets aan doen.’ Klinkt er van allerlei plaatsen. Het kan Relinde toch niet zijn, die kans is zo klein. Er zaten rond de 400 mensen in dat vliegtuig, dan zou het toch niet Relinde zijn? ‘Joe, laten we even gaan zitten.’ Blijkbaar was nog niemand anders daarop gekomen, want de stoelen waren nog leeg. Het is te druk en rumoerig om te lezen. Om eerlijk te zijn weet ik ook zeker dat ik me toch niet op het verhaal zou kunnen concentreren. Relinde, daar zit mijn gedachte. Misschien zit ze daar nu wel ergens pijn te lijden.