Stom

Lily POV

Kwaad ga ik op bed zitten. Vanuit mijn ooghoeken houd ik Yasmine en Severus in de gaten. James slaat een arm om me heen, maar ik kan er niet van genieten. 'Wat vind jij?' James kijkt me even. Ik schik op uit mijn gedachte. Ik zie nu pas dat iedereen naar me kijkt. 'Uh... Wat? Ik...' stotter ik nerveus. 'Zijn we wakker, Evans?' giert Yasmine. Ik werp haar een vuile blik toe, maar het is al te laat. Iedereen ligt al weer in een deuk. Ik word net zo rood als mijn haar. Ik bijt op mijn lip. Ik kijk gauw naar beneden. Stomme Yasmine... Stomme Severus... Stomme mensen! Waarom moeten ze precies mij hebben? Dat ik het even niet weet is toch niet erg? Ik voel tranen opkomen in mijn ogen. Ik bijt nog harder op mijn lip om het te verbergen. James kijkt me bezrogt aan. 'Is er wat, Lil?' vraagt hij. Ik schud heftig mijn hoofd, ook al kan je aan mijn blik zien dat ik lieg. James knikt, maar hij gelooft me blijkbaar niet echt. James wend zijn hoofd af. Ik heb nu even geen behoefte aan iemand om mee te praten. Het enige wat ik voel is woede. Het kon me eigenlijk geen flikker schelen of Yasmine en Severus te laat waren. Wat me kon schelen was dat Severus álléén maar met háár optrekt. Sinds Yasmine hier is heeft hij voor niets anders meer oog voor. Vreselijk! Het lijkt wel alsof ik niet meer besta! Zelfs onze weekelijkse afspraak "vergat" hij. Later hoorde ik dat het wéér
"bijles" was. Alsof het nog steeds bijles is. Yasmine staat tegenwoordig een "Uitmuntend" voor Potions. Het is opzich een heel lief meisje. Maar ze heeft ook een donkere kant. Die kant die bijna niemand kent. Maar ach, daar ben je een Slytherin voor, toch? En daarom hoor ikzelf niet bij Slytherin. Ik snap zelf ook niet waarom Severus in Slytherin zit, het is zo lieve jongen. Misschien heeft hij ook een soort geheim... Ik schrik op uit mijn gedachtes als Severus naast me komt zitten. 'Moet je niet bij je liefje zijn?' snuif ik. 'Nee, ik zit naast mijn vriendin,' glimlacht hij, maar zelf glimlach ik niet terug.