Kwaad

'Waar bleven jullie nou?' Lily kijkt ons boos aan. 'Wat is er zo erg aan dat we zo laat komen?' vraagt Severus brutaal. 'We zijn modieus laat,' grinnik ik. Maar Lily kan de humor er niet van vatten. 'Waarom het erg is? We maakte ons dood ongerust!' roept ze. 'Om Yas, niet op jou Secreetje,' roept Sirius. Lily en ik werpen hem een dodelijke blik toe. Sirius houd meteen zijn mond. 'Waar zijn jullie in hemelsnaam geweest? En hoe komt die verf op jullie handen?' Lily pakt mijn hand en bekijkt de kleuren. Ik trek hem snel terug. 'Eh... We eh...' stamel ik.
'Ik had uitgevonden hoe je van steentjes verf kan maken,' zegt Severus snel. Lily kijkt ons achterdochtig aan. 'We hebben een beetje gekliedert,' zeg ik erachter aan. Lily keert zich ons de rug om. Waarom is ze nou zo chagerijnig? Ik slik, ik had toch niets verkeerds gedaan. Severus pakt mijn hand bijna onzichtbaar en knijpt erin. Dat stelt me gerust. Ik had altijd Severus nog. En James, Sirius en Remus. Peter stelt eigenlijk niet zoveel voor in mijn wereldje. 'Waar waren jullie mee bezig?' vraag ik. 'Niets,' zucht Sirius. 'Da's veel,' zeg ik. Ik laat me achterover op bed vallen en sluit mijn ogen. Als ik ze open doe is het nogsteeds zwart. 'Wie heeft het licht uitgedaan?' vraag ik lachend. 'Wie ben ik?' Ik lach. 'Ben jij het, Remus?' vraag ik dommig.
'Nee, ik ben het,' grinnikt Severus. 'Dat wist ik wel.' Ik geef Severus een kus op zijn mond. 'Gadver!' roept Sirius. 'Ach, dat komt nog wel als je echt verliefd bent, Zwarts,' roep ik lached. Sirius lacht met een meidenlachje. 'Dag, zelfs ik doe niet zo klef,' zegt hij stoer.
'Oké, wie neemt dat even op?' lacht Severus. 'In je dromen,' snuift Sirius.