Jaloezie

Yasmine POV

Zuchtend sta ik op uit mijn fauteuil. Als ik weg zou gaan, moest ik er maar een gezellige tijd van maken. Ik loop de bibliotheek uit, groet Madame Romella nog een keer en loop dan de gang op. Toch maar naar de grote zaal. Ik moet ook niet zo zielig doen. Severus heeft het beste met me voor. En straks is hij gewoon mijn leraar weer. Even een omschakeling. Maar zo is het nou eenmaal. Als ik hier zou blijven zou ik mijn tijd onherselbaar veranderen. Ik loop de gang van de Grote Zaal in. Ik hoor stemmen. Severus... Lily? 'Wil je er over praten?' Ik frons. Waar over praten? Mij? Zij? Remus, of de Marauders? De tijdreizer? Nee, ik wil niet dat Lily het weet. 'Yasmine was vanmiddag in het kasteel aan het zwerven, zei ze. En toen ik haar had gevonden wilde ze opeens naar de bibliotheek... Weet jij waarom?' Mijn adem stokt. Dus wel over mij... Waarom over mij? Ik wilde gewoon even alleen zijn. Hoe lief Severus ook is. 'Misschien heeft ze tijd nodig om na te denken,' zegt Lily. Hoe kan Lily dat nou weten? Ik heb haar niets vertelt. Helemaal niets. Ze zat alleen maar met James te tutten. Zou ze ons afgeluistert hebben? 'Waarover?' hoor ik Severus nieuwsgierig vragen. Typisch weer iets voor hem. Zijn nieuwsgierigheid hoort gewoon bij hem. 'Liefde is iets moeilijkst,' antwoord Lily wijs. Ik bijt op mijn lip. Waarom voelt het altijd dat anderen gelijk hebben. En ik nooit. Alsof ik altijd het fout heb. Ik kijk stiekem om de hoek. Severus heeft Lily omhelst. Maar aan zijn gezicht te zien is dat hij toch niet helemaal tevreden is. 'Graag gedaan.' Ik krijg een steek van jaloezie. Ik adem diep in en uit en stap naar ze toe. Lily en Severus laten elkaar meteen los en kijken me geschrokken aan. Ik kijk arrogant terug. Maar herstel me en glimlach. 'Hey.'