003

Zaterdag, 15.50, Wedstrijd fluiten Juventa C1-Kios C1, Hardenberg
Ik floot en maakt een gebaar*: ‘Verdedigd!’ en ik maakte nog een gebaar:’Kios* de bal!’ ik keek snel op mijn horloge –nouja, die van mijn vader. Ik heb er nogsteeds geen- en zag dat de wedstrijd nog maar één minuut duurde. Ongeveer. Ik stak dus dan maar één vinger op om het aan te geven (weer zo’n gebaar). Meteen schreeuwden de coaches hysterisch naar de spelers dat de wedstrijd nog één minuut duurde. Ja, duh, dat geef ik toch aan? Zucht. Al die kinderen begonnen direct hysterisch een poging te doen om te scoren, waardoor ik niet veel te doen had. Ik telde in mezelf af. Vijf, vier drie twee, en ik floot. Het winnende team juichte en het verliezende team keek sip. Iedereen bedankte elkaar voor de wedstrijd en ze kwamen mij ook nog een hand geven. Wat schattig. Ik liep naar de coaches toe en ondertekende het wedstrijdformulier*. De pasjes* had ik al gecontroleerd voor de wedstrijd. Ik bedankte hen ook voor de wedstrijd (Serieus, korfbal bestaat voor de helft uit handjes schudden) en liep weg om reserve te zitten. M’n eigen team, de B2, speelde vandaag niet. Ik zou waarschijnlijk toch niet spelen in de B3, maar alsnog. M’n vader, de scheidsrechtercoördinator, besprak met mij nog even de wedstrijd. Hierna ging ik maar weer op zoek naar mijn waterflesje. Waar was dat ding nou dan weer naartoe gelopen? Ik keek rond en zag hem aan de overkant van het veld staan. Ik zuchtte en zei tegen Harry, de trainer van de B3, dat ik even mijn flesje ging pakken en hij knikte. Ik slofte om het veld heen en pakte m’n flesje. Opeens hoorde ik een bekende stem: ‘Hey, Jade!’ Ik draaide me om en zag daar Stefan staan. Ja, de hotte scheidsrechter Stefan met het geweldige lichaam. ‘Hoi, wat doe jij dan hier?’ vroeg ik verbaasd. ‘Ik zit in de A2, en die moet tegen Juventa A2 spelen.’ ‘Oh, vandaar. Nou, ik ga je geen succes wensen, ik heb liever dat ‘onze’ A2 wint.’ Hij lachte. ‘Zo zou ik ook denken. Oh, en trouwens: je had gelijk over die vrije bal*. Je mocht inderdaad inlopen* op je tegenstander.’ ‘Weet ik. Anders zou ik er niks van zeggen.’ Ik glimlachte: ‘Achja, ik ben gewoon slecht in de theorie.’ Zei hij schuldig kijkend. ‘Bij mij gaat dat meestal wel goed. Ik had 34 van de 35 vragen goed.’ ‘Ik had er 27 goed. Het minimum..’ Ik haalde m’n schouders op. ‘Het is beer dan niet slagen!’ Hij knikte. ‘Zeg, Jade?’ vroeg hij, en hij twijfelde even. ‘Wil jij mij misschien bijles geven? Je weet wel, over de theorie?’ Ik keek hem verbaasd aan. Huh? Bijles? Innerlijk rende ik hysterisch rondjes. Opeens hoorde ik Harry vanaf de overkant van het veld schreeuwen: ‘JADE! WARMLOPEN! NU!’ Ik wierp een blik (niet een blik met tomatensaus ofzo, maar als in ik keek naar) het veld. Iemand lag op de grond te huilen. Ik vloekte binnensmonds en begon stel warm te lopen. Ohja, Stefans vraag. ‘Sorry, geen tijd,’ zei ik snel, ‘stuur maar een mail. Je hebt m’n email’. Ik zag dat de geblesseerde persoon (geen idee hoe ze heet) het veld uit werd gedragen. Achja, dat wordt in het veld warmlopen. Snel liep ik naar mijn/haar tegenstander en schudde de hand van mij tegenstander: ‘Prettige wedstrijd.’* Ik keek ook even rond. ‘Eh. Moet ik aanvallen, of verdedigen?’ ‘Aanval!’ schreeuwde Mike, iemand waar ik wel de naam van wist. ‘Okay.’ ‘Een van jullie moet nog de strafworp* nemen’ bromde de chagrijnige en stokoude scheidsrechter. Ik keek rond. Niemand bood zich aan. ‘Nou, dan ga ik wel..’ Ik ging op 2.5 meter van de paal staan en wachtte op het fluitje. FUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUT!! Verdemme, heeft die gast ooit gehoord van gehoorbeschadiging? Ik zuchtte, nam de strafworp en scoorde. Woehoe. Maarja. Na een halve wedstrijd won Juventa van Kios met 8-2. Ik scoorde 3 van de 8 doelpunten, wat mij ‘topscoorder’ maakte. Jippie. Ik kan er toch niks aan doen dat Kios zo slecht is? Ik deed m’n trainingsbroek aan en at mijn ‘lunch’, een tosti. Lunch kon je het eigenlijk niet meer noemen. Een soort gecombineerd avondeten en lunch, zoals ik de laatste twee maanden al had gehad. Ik bivakkeer zaterdag altijd bij de korfbal. Ik keek door het raam van de kantine en zag Stefan scoren. Vreemd genoeg kijk hij terug naar mij en glimlachte, in plaats van naar zijn teamgenoten te kijken, of het publiek. En hoe wist hij dat ik hier zat? Raar.

*: Gebaar= Niets interessants. Scheidsrechters zwaaien nou eenmaal met hun handen.
Kios= Korfbalclub uit Sibculo.
Wedstrijdsformulier= Blaadje met de uitslag van een wedstrijd erop enzo. Niets interessants.
(Spelers)passen= Pasjes met plaatjes erop die niet bijzonder veel nut hebben.
Vrije bal= Zoiets
Inlopen= Als een idioot naar je tegenstanders rennen.
Strafworp= Dit