Deel 222

Nick Pov.

‘Gaby, wil je met mij?’ Gaby kijkt me met grote ogen aan. ‘Nick.. Je bent heel leuk en zo, hoor. Maar..’ Ik laat mijn hoofd hangen. Het blauwtje is gekomen. ‘Maar je bent niet verliefd op me.’ Maar ik haar zin af. Ze schudt haar hoofd en kijkt me schuldig aan. ‘Sorry, nee.’ Ik herstel mezelf weer. ‘Nou ja. Ik kon het proberen.’ Ze knikt zachtjes. ‘Echt Nick, je bent geweldig en ik vind je echt leuk en zo, maar niet op die manier.’ Ik knik ook. ‘Ik begrijp het. Laten we maar gaan slapen. Morgen wordt weer een zware dag.’ ‘Ja, oké.’ Ze vouwt de dekens aan de linkerkant voor haar open en ik doe hetzelfde aan de rechterkant. ‘Nick?’ Ik kijk op. ‘Het spijt me echt.’ Ik probeer te glimlachen. ‘Het is goed.’ We gaan in bed liggen, met de ruggen naar elkaar toe. Ik hoop maar dat de vriendschap dit kan houden.

Joe Pov.
Ik staar naar de twee schimmen die zojuist voor me zijn opgedoemd. ‘Wat doen jullie hier? Mij vervloeken omdat ik zo’n slecht leven heb?’ De schim van Coco zet haar handen op haar middel. ‘Nee, we gaan je vervloeken als je niet snel merkt dat je wel een goed leven hebt.’ ‘Hoezo dat? Zoveel mensen gaan dood, alles gaat fout. Wat is daar nou zo goed aan? Ik zie het niet.’ ‘Dat ga je nog wel zien.’ Antwoord Jitske. ‘Jij als mens ziet niet zoveel als wij als doden kunnen zien. Geloof me maar, je hebt een goed leven in de toekomst.’ ‘Hoe lang duurt dat nog?’ ‘Sorry, Joe. Ik heb nu eigenlijk al de regels van doden naar levenden verbroken. Ik kan het je niet vertellen. Daar moet je helemaal zelf achter zien te komen. We komen nog terug. Nu moeten we gaan.’ ‘Wacht!’ De schim die vervaagd was kwam langzaam terug. ‘Wat is er?’ ‘Je vindt Relinde toch wel goed genoeg voor me? Ik doe zoveel voor haar, ik wil niet dat jij als mijn eerste vrouw daar mee zit. Zelfs als dode.’ Ze knikt. ‘Relinde is geweldig. Ik weet eigenlijk niet of ik zoveel beter ben als haar. Je verdient haar, Joe.’ ‘Coco?’ ‘Ja?’ Ik slik een keer. ‘Leeft ze nog? Weet je dat?’ ‘Ik moet nu echt gaan.’ De schim vervaagt. Als laatste zie ik een hand. Ik heb zojuist met een dode gesproken, besef ik nu pas. Het gaf me een goed gevoel ook nog! Maar waarom zou ze de vraag of Relinde nog leeft negeren? Is dat een goed of slecht teken? Daarvoor zei ze wel dat ik Relinde verdien. Bedoelde ze in de hemel of hier op aarde? Ik pak mijn pyjama en trek hem aan. ‘Bedankt Coco.’ Fluister ik. Ergens hoor ik een zachte lach. Geen gemene, een lieve lach die me bedankt. Met een goed gevoel ga ik op bed liggen en val rustig in een slaap, totaal zonder nachtmerries.