Hagrid?

Opeens klinkt de kwaade stem van Severus uit de gang. 'Laat me los! Ik mag hier staan!' Ik grinnik even. Hij heeft weer eens problemen. 'Ah, daar zul je Hagrid hebben,' glimlacht Perkamentus. 'Hagrid?' vraag ik verwonderd. 'Ja, Hagrid. Jachtop-' 'opziener, ik weet het. Hij is er in mijn tijd ook nog,' zeg ik blij. Perkamentus lacht even. 'Haha, mooizo!' 'Zo'n klein onderdeurtje hoort niet te spioneren,' gromt de stem van Hagrid. Ik grinnik even. 'Laat me los! Ik laat je ontslaan!' krijst Severus. Hagrid gromt iets en komt met Severus de kamer binnen.
'Professor Perkamentus, deze jongen hier spioneert bij uw kantoor,' zegt hij, en hij houd Severus bij z'n kraag omhoog. 'Had je maar moeten luisteren,' grijns ik. Severus kijkt me even grinnikend aan. Z'n kraag hangt ergens tussen z'n oren, en Hagrid kijkt mij verwonderd aan. Hij ziet er echt héél anders uit, dan mijn Verzorging Van Fabeldieren leraar. Hij is iets slanker, hij heeft geen baard en ziet eruit als in de 20. 'Hagrid, dit is de "uitwisselings studente" waar ik je over verteld heb,' legt Perkamentus uit. Hagrid kijkt me even onderzoekend aan. 'Dus jij bent-' 'Yasmine Caven, ja,' onderbreek ik hem en glimlach. Hagrid glimlacht onhandig terug. 'Dus, zoals ik al zei. Ik denk dat je terug moet naar je eigen tijd. Je mag wel dit schooljaar afmaken, als je wilt,' glimlacht Perkamentus. Ik knik. 'Hagird?' vraag ik met een zoet stemmetje, 'Mag Severus weer op de grond?' Hij knikt en zet Severus terug op de grond. Ik sleur hem mee de gang op en werp nog een lieve glimlach naar Perkamentus en Hagrid.