Hoofdstuk 1 - Jij

'Guido, als je nu niet luistert ga je naar de gang!' riep onze economiedocent door het lokaal. Stikkend van de lach keek ik even opzij. Hij had dat bekende, ondeugende lachje op zijn gezicht, en het zag er naar uit dat die niet snel weg zou gaan. Ik glimlachde en begon nutteloze strepen met mijn geodriehoek in mijn schrift te tekenen. Vanuit mijn ooghoeken zag ik dat hij zn ipad pakte om muziek te luisteren. Vijf minuten later hoorde je hardstyle door het lokaal, ookal had hij zijn koptelefoon op. Misschien juist daardoor. Kon hij niet horen hoe hard zijn muziek wel niet stond. Met driftige passen liep de vrouw op hem af. Ze ging naast hem staan en tikte hem op de schouder. Hij keek haar lachend aan.'Wat?' 'Eruit!' siste ze. 'Eruit Guido, voor ik je laat melden!' Ze greep zijn boeken van tafel en liep er het lokaal mee uit. Op een rustig tempo pakte Guido zijn tas in. Ik keek naar hem, hij keek even naar mij, en glimlachde. Op een slakkengangetje liep hij het lokaal uit. Dromerig staarde ik hem na. 'Ja hallo, wakker worden!' fluisterde mn vriendin die naast me zat. 'Hmm' antwoorde ik chagrijnig. De hele economieles was verpest nu Guido buiten zat.


'Eey, Dana, weet jij waar we les hebben?' Ik draaide me om, ookal wist ik wie het was. Mijn hart bonkte in mijn keel. Ik glimlachde. 'Ja, in de aanbouw!' Hij kwam naast me lopen. Hij keek me aan en leek mij in zich op te nemen. Hij glimlachde. Ik keek hem aan. 'Was het gezellig op de gang?' Hij legde zijn hand op mijn rug. 'Viel mee! Ik moet nog even naar mijn kluis!' En weg was ie. De plek waar zijn hand had gezeten voelde ik branden. Met mn hoofd in de wolken liep ik naar de uitbouw, waar de saaie docent Nederlands al zat te wachten.