Jaloers

Ik wenk Sirius en James weg. Iedereen is weer naar binnen. 'Wat was dat met die jaloerse attack op Severus?' vraag ik streng. Remus kijkt rood naar z'n schoenen. 'Nou ja... I-Ik dacht van... Ja, ik dacht zo,' stamelt hij onzeker. 'Je bent jaloers. En dat is nergens voor nodig,' zeg ik geïrriteerd. Remus kijkt me even aan. 'Hoe- Hoe weet jij-' Ik kijk hem glimlachend aan. 'Denk je dat ik dat niet in de gaten heb? Daar hoef je geen cupido voor te zijn.' Remus glimlacht flauwtjes.
'Severus had gewoon geluk met Doen-Durf-Of-De-Waarheid en Seven Minutes in Heaven,' zeg ik. Remus knikt. 'Waarom dat zo jaloers? Omdat je verliefd bent? Dat kan niet, dat weet je. Als ik terug ben kan dat niet meer. Je bent zelfs mijn leraar in mijn derde jaar,' zeg ik hooghartig.
'Ik weet het... Maar dat kan jij ook niet met Severus,' zegt hij. Ik schrik even. Hoe wist hij dat? 'Je hoeft geen cupido zijn om dat te zien,' zucht Remus. Ik knik. 'Dan is hij ook gewoon mijn leraar Toverdranken. Daar zal ík dan mee moeten leven. Maar ik wil nu nog genieten van dit moment. Oké? Er zijn ook genoeg leuke jongens in mijn tijd. Draco Malfoy, de zoon van Lucius Malfoy. Blaise Zabini, de zoon van Jason Zabini. En Theodore Nott, de zoon van Marco Nott,' leg ik uit. Remus kijkt me verbaasd aan. 'Echt waar. Je zal het later nog wel zien,' zeg ik. Remus knikt. 'Als je beloofd dat je niet meer dat jaloerse gedrag laat zien, mag je weer naar binnen,' zeg ik. Remus knikt grinnikend en samen lopen we weer naar binnen. Severus kijkt ons onderzoekend aan. Jongens...