Chapitre 8

Ik heb vandaag de zoveelste vraag gehad van Frau Kaiserin, wanneer we aan kinderen gaan beginnen. Ik lig in bed, samen met Sergei. Hij slaapt al een tijdje. Ik kan de slaap niet vatten. Ik beslis zelf wanneer ik klaar ben voor kinderen! Ik sta verwoed op en loop naar de badkamer. Het is 11 uur, maar ik ben totaal niet moe. Misschien dat een bad helpt. Ik kleedt me uit en laat het bad vollopen. Als het vol is, draai ik de kraan dicht. Ik stap in bad en laat me er langzaam in glijden. Heerlijk is dit. Ik begin me af en toe wat te wassen, en lig dan weer een paar minuutjes te ontspannen. Af en toe werp ik een blik op de slaapkamer. Ik heb de deur een stukje opengelaten. Zo te zien slaapt Sergei nog steeds. Die blijft ook nog wel even slapen. Ik laat me iets verder in het water zakken en kijk naar het plafond. Goh, wat heb ik in die paar weken tijd al wat meegemaakt. Het lijkt zo onwerkelijk dat ik getrouwd ben. Ik ben nog jong, ik zit nog vol met plannen en ideeën. Nou ja, dat zal dan maar van de baan moeten worden geschoven.
Ik stap uit bad en laat het leeglopen. Ik droog mezelf af en sla een handdoek om mijn middel. Jezus, dit is een gigantische handdoek, meer een tafelkleed. Ik loop de slaapkamer weer binnen. Sergei kreunt zachtjes. Ik loop verder. Dan trap ik per ongeluk op de zoom van de handdoek en hij valt naar beneden. 'Oh nee!' vloek ik hardop. 'Huh?' zegt Sergei. Hij wordt wakker en kijkt rond. Dan ziet hij me. Zijn ogen worden groot. Oh god, ik ben naakt! 'Sophie, wat ben je aan het doen?' vraagt hij. 'Ik ehm...Ik was in bad gegaan...En...Nou ja...' Ik buk me en raap snel de handdoel op. Ik sla hem weer om me heen. Sergei kijkt me aan. Hij heeft een typische twinkeling in zijn ogen. Ik weet wat hij wil. Hij wenkt me dichterbij. Ik blijf staan, ik heb hier echt geen zin in. 'Kom eens hier,' zegt hij. 'Nee,' antwoord ik kortaf. Hij stapt uit bed en loopt op me af. Hij heeft ook niet bepaald veel aan in bed. Alleen een broek, als je dat al broek mag noemen. Hij staat recht voor me. Krampachtig houd ik de handdoek vast. Ik ga hem niet loslaten. Ik ga hem niet loslaten! Hij kust me zachtjes op mijn mond. 'Zal ik jou eens lekker gaan verwennen?' vraagt hij. 'Het enige waar je me nu mee kunt verwennen, is een fijne nachtrust.' 'Ho ho, kruid-je-roer-me-niet, zo snel kom je er niet vanaf.' Ik zucht. 'Sergei, liefste. Moet dit nu?' Hij kust me nog eens en pakt mijn handen vast. Ik laat de handdoek vallen. Nee! Ik kan me niet bukken, om hem op te rapen. 'Je bent van mij, lieveling.' Hij trekt zijn broek uit. 'Zo, nu staan we quitte.' 'Dat had van mij niet gehoeven.' Hij grinnikt even. 'Sergei, ik heb hier geen zin in!' 'Ik zorg wel dat je zin krijgt.' En van zijn handen schiet naar beneden, zo richting mijn kruis. Zachtjes begint hij me te strelen. Totaal verbaasd spreid ik mijn benen een beetje, opdat hij er nog beter bij kan. Oh god, dit voelt goed! Nee, niet aan toegeven...Och, wat kan het mij ook schelen. Ik begin hem hevig te kussen. Hij pakt mijn hand en legt hem op zijn kruis. Ik trek me terug en kijk hem aan. 'Het is goed, Sophie,' sust hij. Hij heft mijn hand nog steeds vast en beweegt hem op en neer. Ik voel hoe ik zijn mannelijk streel. 'Misschien kunnen we dit beter voortzetten in bed,' stel ik voor. Hij knikt. 'Maar natuurlijk.' We lopen naar het bed toe. Ik ga op mijn rug liggen, en hij hangt boven me. Hij begint ruw te stoten en ik sluit mijn ogen. Oh god, dit is hemels. Dit kan ik wel dagen doen. Met een schok komt hij in me en begint nog ruwer te stoten. Ik pak de bedspijlen vast voor nog wat steun. Ik smeek voor meer. Hij gehoorzaamt maar al te graag.
Uitgeput liggen we in bed. God, nu ben ik wel moe. Ik kruip tegen Sergei aan en streel zijn intieme plekje nog eventjes. Hij kreunt zachtjes. Na een paar minuten stop ik ermee. 'Sophie?' begint hij. 'Ja, liefste?' antwoord ik. 'Stel dat je nu zwanger zou zijn. Hoe zou je dat vinden?' 'Nou, als ik zwanger ben, dan valt er niet veel meer aan te doen, toch?' Sergei knikt. 'Ja, dat klopt.' 'Ik denk dat ik het niet een al te groot probleem vind. En jij?' 'Ik zou het geweldig vinden, eerlijk waar. Als je nagaat dat we dan ouders zullen zijn.' Ik zucht en sluit mijn ogen. 'Laten we het gewoon maar afwachten.' 'Ja, dat lijkt mij ook het beste voor nu.'