Chapter 6

Ik liep door de oneindige gangen van ons mansion. Ik was onderweg naar buiten, want het was goed weer en ik wou ervan genieten. Ik dacht weer terug aan ons gezellig familie-ontbijt en begon te lachen. Ik vraag mij af wat de Earl eigenlijk wou? Ach ja, we krijgen het nog wel te horen. Toen ik –eindelijk- buiten was, liep ik naar mijn schommel met een prachtig uitzicht. Ik zette mij neer en begon te lezen terwijl de zon op mijn gezicht scheen. Ik was een anderhalf uurtje aan het lezen toen de schommel kraakte en er iemand naast mij kwam zitten. “Tyki-pon plagen is een van jullie favoriete bezigheden, is het niet?” Ik moest glimlachen toen in terugdacht aan de vis-opmerkingen. “Misschien” zei ik met een onschuldig stemmetje. “Arme tyki-pon om zo een een plagernij te verdienen” “Kom op Earl, je vertelt mij niet dat jij het niet grappig vond en z’n kans konden we toch onmogelijk laten liggen!” Ik had zo een gevoel dat hij niet hier was voor een babbeltje. “Maar we weten beiden dat je niet hier bent om Tyki te verdedigen of voor een babbeltje. Dus wat moet ik doen?” “Hehehe, je hebt mij altijd door.” Zei hij op zijn normale happy toon, maar toen hij opnieuw sprak was het veel serieuzer: “Mijn akuma leger wordt groter, maar de innocence en excorcists beginnen mij te irriteren. Ik wil nog geen confrontatie met de excorcists, maar…” “U wilt dat wij achter Innocence aangaan. Zoveel mogelijk vernietigen zodat de excorcists er niet aankunnen en moesten we er tegenkomen deze ook elimineren. Hoe doe ik het tot nu?” “Hahaha, perfect!” “Zeg je dit niet beter tegen iedereen in plaats van mij alleen?” vroeg ik, de vraag was nog maar pas gesteld of de aura rond de Earl werd een beetje ondeugend. “Dat had ik normaal deze morgen gedaan, maar de tweeling en Skinn wouden niet luisteren. Dus zij moeten het nog niet weten. Over hun missies ga ik nog even nadenken. Zodat ze veel ‘plezier’ zullen hebben.” “Hahaha arme jongens!” De Earl grinnikte. “Morgen vertrekken jij, Road en Tyki-pon.” “Is drie geen grote groep?” vroeg ik verbaasd over het aantal. Meestal zijn het solo missies of met twee. “Jullie moeten nog geen grote intrede maken. Dus zie het meer als een vakantie. Innocence zoeken en als je geluk hebt een Excorcist vermoorden. Wat denk je?” “Je vraagt het alsof ik een keuze heb. Maar een tijdje weg kan geen kwaad. Road en ik waren ons toch aan het vervelen. Thanks Earl!” “Ik vertrek zo meteen weer. Dus veel plezier, kleintje!” Hij stond op en wandelde –op zijn manier- verder. Dit ging een interessant uitstapje worden en ik kijk ernaar uit. Ik kijk naar ons mansion en zie achter één van de ramen Road staan met een gigantische grijns op haar gezicht.
Oh ja… dit gaat een erg interessant uitstapje worden!