Chapter 4

Ik loop door de gangen naar de veel te grote eetkamer en hoe dichter ik kwam hoe harder het lawaai werd. Ik open de deur en…
“Kah, het is niet zoet genoeg!” Roept niemand minder dan Sweettooth a.k.a. Skinn Bolic. “Shut up! Je bent al 20 minuten aan het zagen, stupid!” “Eh, stupid stupid” waren de geweldige antwoorden van Devitto en Jasdero, samen Jasdevi.
De vierde stem was de irritantste: “Lero, hou op met mij tegen de tafel te slaan, Road-sama, Lero!”
Hoe kon ik ze missen? Aan de andere kant van de tafel zat Road verveeld met Lero te slaan. Ik herinner mij nog toen ik de roze paraplu voor de eerste keer hoorde praten. Ik schrok mij een ongeluk! De herinnering deed mij lachen. Uiteindelijk ging ik naar binnen.
“Goedemorgen iedereen!” zei ik met een glimlach. Nu werd het even stil.
“Yo, Ai-chan” “Eh, yo Ai-chan””Nog steeds niet zoet. Oh Hoi Ai-chan”
En de discussie begon opnieuw. Ik ging naast Road zitten.
“Hey Ai-chan! Ik verveel mij! Gaan we straks spelen?” vroeg ze hoopvol.
Spelen, als Road zegt spelen denk dan vooral niet aan lieve poppen in een poppenhuisje. Of misschien wel, maar de poppen zijn dan mensen.
“Tuurlijk, ik verveel mij toch dood.” Toen ik weer voor mij keek naar de andere 3 begon ik te lachen. De discussie was een voedselgevecht geworden. Lero, die op een of andere manier bij Road is weggeraakt, vond het niet grappig en bleef alleen maar zagen over de reactie van de Earl. Op dat moment gaat de deur open en verschijnen er 2 gestaltes.