Seven Minutes In Heaven

Iedereen kijkt verbaasd naar Remus. Alleen ik kijk hem grijnzend aan. Ik had al een klein vermoeden. Remus was zo lief voor me, dat het bijna onmogelijk was dat hij níét verliefd op me was. Severus' gezicht vertrok. Hij kijkt Remus kwaad aan maar houd zich in. Verstandig, hij zou het voor zichzelf alleen maar erger maken. 'Jij bent,' zegt Severus kil tegen Remus. Remus knikt, hij krijgt een rode blos op z'n wangen. Hij kijkt verlegen naar mij en ik kijk glimlachend terug. Hij wend z'n hoofd af en gaat verder met het spel.

Na een tijdje begon Doen-Durf-Of-De-Waarheid te vervelen en stelden we een ander spel voor. Precies het spel waar ik het meest voor gevreest had. Seven Minutes In Heaven. 'Maar we hebben geen kast,' zegt James. 'Kunnen we er geen uit de leerlingenkamer halen?' vraagt Peter. Ik zit een beetje zwijgend op het bed. Ik wil dit spel eigenlijk niet eens doen. Straks moet ik met iemand in de kast met wie ik niet wil. Maar ja, dat was juist het leuke ervan. 'Ja, goed idee. Ik haal hem wel,' zegt Remus. 'Accio kast.' We wachten een paar minuten. 'Volgens mij werkt hij niet,' zegt Lilly. Remus schud z'n hoofd als we luid gebonk op de gang horen. James rent naar de deur en doet hem open. Een enorme kleerkast komt de kamer in en ploft vlak voor het groepje neer. 'Wow, net een inloop kast,' zeg ik bewonderend. 'Handig toch?' lacht Sirius. 'Oké, meisjes. Allemaal even ogen dicht en dan leggen de jongens een ding neer op de grond,' zegt Peter. De meiden knikken en gaan bij elkaar zitten. Ik doe m'n ogen stijf dicht en hoor de jongens wat rommelen. 'Klaar.' Ik doe m'n ogen weer open en kijk naar de jongens die op één bed zitten. Voor het bed liggen allemaal spulletjes. 'Ik stel voor, dat Yasmine eerst mag,' grijnst Sirius. 'Waarom ik?' vraag ik. Sirius grinnikt en wijs op het hoopje spullen. Ik zucht en loop ernaar toe. Ik kniel neer en bekijk de spullen. Een zwart schrift? Parfum? Een bril? Een zakje Smekkies In Alle Smaken? Een boek? En een kanariegeel stukje stof? Ik zucht. Jongens zijn zo voorspelbaar. De parfum was van Sirius, de bril van James. Het snoep van Peter, het boek van Remus. Het stukje stof was van die jongen uit Huffelpuf. En dan blijft het schrift over voor Severus. Ik grijns en pak het schrift.