Kerstochtend

In het doosje ligt een zwart touwtje. Met daaraan een zilveren hart. Hij was maar half. Ik kijk de man even aan. 'De andere helft ligt eronder,' zegt hij glimlachend. Ik til het kettinkje op en zie daaronder nog ééntje liggen. Alleen had deze een dun zilveren kettinkje inplaats een zwart touwtje. 'En?' vraagt hij. 'Prachtig,' zeg ik ademloos. 'Mag ik deze allemaal?' vraag ik. De man knikt en loopt naar de balie. Hij rekent snel uit wat het allemaal kost. 'Hmm, die is 10 galjoenen.... 7, en 9...' mompelt hij. '26 Galjoenen,' zegt hij. Ik knik. Ik had precies nog 2 galjoenen over. Ik zou die zeker terug geven aan Professor Slakhorn. Of voor hem ook nog iets kopen? Maar wat kan je nou kopen voor 2 galjoenen? Ach, ik besluit toch maar terug te gaan naar het kasteel. Het kerstmaal zou vast wel bijna beginnen. Ik bedankt de man. 'Zeg maar Henry,' glimlacht hij. 'Dank je, Henry,' zeg ik lachend. Hij glimlacht naar me. Ik glimlach terug en loop de winkel uit. Buiten was het gaan regenen. Ik stop alle cadeaus in m'n tas en sla m'n muts over m'n hoofd. Het was koud onderweg naar het kasteel. De wind waait en het sneeuwt hevig. Ik begin te rennen. Het was al bijna half 7. Na een paar minuten zwoegen en ploegen door wind en regen kwam ik aan bij het kasteel. Het was net kerstvakantie, dus de meestel leerlingen zijn naar huis. Behalve Severus, De Marauders, Lilly, nog wat meisjes van Ravenclaw en een leerling van Huffelpuf. Best weinig. Ik ren nat de Grote Zaal in. 'Ah, Yasmine. Ik dacht omdat we met zo weinig zijn dat we dan wel aan één tafel kunnen zitten,' word ik begroet door Perkamentus. Mijn mond zakt open. 'Met de leraren?' vraag ik. Hij knikt. Ik ga schichtig tussen Lilly en Severus in zitten.