Cadeaus gekocht

Ik ren de straat door. Daniël had gelijkt. Er staat echt een juwelier op de hoek van de straat! Super! Ik moet trouwens ook nog een cadeautje voor Lilly vinden. Dat kon ik daar ook mooi halen. Ik loop gauw de winkelbinnen. Overal hing gouden, zilveren en bronze sieraden. Een man kwam op me afgestapt. 'Wat kan ik voor u doen, jongedame?' vraagt hij.
'Ik zoek een mooie kettinkjes voor m'n vrienden,' zeg ik. 'Jongens of meisjes?' vraagt hij. 'Twee jongens, en één meid.' 'Zit daar een grote liefde bij?' vraagt hij. Ik dacht even na. En knik dan. 'Kom maar, mee. Ik heb de perfecte cadeaus,' zegt hij met een knipoog. Hij loopt het magazijn in en komt terug met drie doosjes. Hij wenkt me en laat me zitten in een stoel, zelf gaat hij er tegenover zitten. Hij schuift een klein tafeltjes naar ons toe en maakt het eerste doosje open. 'Dit had ik in gedachte voor het meisje. Van Zwadderich?' vraagt hij. Ik kijk naar het kettinkje. Het zag er prachtig uit. Het was een zilveren ketting met een klein bedeltje eraan. Het waren twee samengesmolten sterren. 'Nee? Hmm, ik heb hem ook nog in het goud. Wil je die zien?' vraagt hij. Ik knik voorzichtig. 'Als dat niet te veel moeite is, meneer,' zeg ik zacht. Hij lacht bulderend en schut z'n hoofd. De man vertrekt weer naar het magazijn en komt even later terug met een nieuw doosje. Hij haalde de sterren er weer uit. 'Een vriend in Griffoendor... Vreemd...' mompelt de man. 'Ach, ik ben nou eenmaal vreemd,' lach ik. De man krijgt een kleur en doet gauw het andere doosje open. Daar lag een witte steen in. Onder dat lag een zwart touwtje. 'Dit is voor je andere vriend. De steen betekend ; Vriendschap. Misschien vind je het wat,' legt hij uit. De steen leek wel te gloeien. Hij straalde iets prachtigs en intelligents uit.
'Perfect voor Remus,' fluister ik. 'Remus? Remus Lupos?' vraagt de man. Ik kijk hem verbaasd aan. 'Jah... Hoe... Hoe weet u hoe hij heet?' vraag ik. 'Hij kwam hier vanmorgen ook. En vanmiddag een andere jongen. Hij vraagde ook naar jou,' zegt de man. 'Snape? Severus Snape?' vraag ik. 'Ah, jah. Zo heette hij.' M'n mond zakt open. 'Eh, laatste doosje?' De man knikt en maakt de laatste open. Die wil ik aan Severus geven.