Ongemakkelijk

Na 10 minuten gezwegen te hebben, horen Remus en ik luid gelach en gegil op de gang voor de ziekenzaal. 'Daar zul je ze hebben,' zucht Remus. Ik grom wat, wat zelfs ik niet kan verstaan. Remus lacht even, maar het lachen verging ons snel toen de jongens binnenkwamen. Dit keer hangt Severus gelukkig niet aan z'n enkels in de lucht, maar slepen de jongens hem mee. 'LAAT ME LOS! IK WIL NIET!' roept Severus uit alle macht. 'Ja, wij ook niet. Maar je vriendinnetje wil je zien,' snauwt James. Ik begraaf m'n gezicht rood in m'n armen. 'Ik ben z'n vriendin niet,' mompel ik. Severus werd in een stoel geduwt. 'Zo, koningin. Alsjeblieft,' zucht James. Ik kijk hem kwaad aan. De jongens vertrekken met ingehouden lach. Ik streik m'n haar achter m'n oor en kijk rood naar beneden. 'Dus...' zucht Severus. 'Dus...' zucht ik. 'Het was niet de bedoeling om je zo-' 'Geeft niet,' glimlacht Severus. Severus werd rood en kijkt ook naar z'n schoenen. 'Het spijt me,' zegt hij zacht.
'Waar voor?' vraag ik. 'Omdat ik niet naar je geluistert heb. Ik wilde zo graag Lupos uit de weg ruimen... Ik wist niet dat dát zijn geheim was,' zegt hij zacht. 'Je kon het niet weten.' Severus kijkt me met zijn scheve glimlach aan. 'Weet je hoe lang ik weg was?' vraag ik rood. 'Alleen deze nacht,' zegt Severus. 'En... Wat... Eh... Wat heeft James gezegt?' vraag ik. Severus werd meteen rood. 'Niets belangrijks,' zegt hij, terwijl hij z'n pokerface weer opzet. 'Ik wil nu meteen de ziekenzaal uit,' roep ik naar Madame Plijster. 'Misschien,' roept ze terug. 'Hoezo?' vraagt Severus nieuwsgierig. 'Omdat als jij zegt dat er niets belangrijks is, is dat meestal het tegenovergestelde,' grijns ik. Severus lacht even en kijkt me glimlachend aan. 'Weet je het al?' vraagt hij. 'Wat?' Ik kijk hem vebraasd aan. 'Dat er een bal komt. Aan het eind van het schooljaar,' zegt Severus. 'Echt?' vraag ik grijnzend. Severus knikt. 'De jongens moeten de meiden meevragen,' zegt hij afschuwend. 'Ga jij niet dan?' vraag ik schuldig. 'Nee, ik ga nooit naar zoiets,' zegt hij. 'Kom op, je moet het wel een keer proberen,' glimlach ik. 'Nee-hee. Het is vreselijk,' zucht hij. 'En ik maak toch geen kans om een meisje mee te vragen.' Ik kijk hem met één opgetrokken wenkbrouw aan. 'Dat zeg jij, ja,' lach ik. Severus glimlacht flauwtjes. 'Madame Plijster?! Mag ik nou weg!' roep ik nog een keer.
'Ik kom zo!' roept ze terug.