De avond

Ik liep na het eten nog even naar Lilly. 'Hij is bijna klaar.' Dat was het teken voor Lilly om op wacht te staan. Ze knikte en zei de andere Gryffindors gedag. 'Ik ga... even naar de ziekenzaal,' mompelde ik. Lilly vroeg niet waarom. Dat was wel fijn. Ze knikte nog een keer en liep gauw een gang in. Ik begon te rennen. Als Lilly hem niet tegen kon houden, en ik was niet op tijd. Dan had ik alles verknalt. Ik rende naar de ziekenzaal. 'We komen,' hoorde ik Madame Plijster zeggen, nog voordat ik binnen was. Ik knikte en rende terug. Ik kreeg halverwege steken in m'n zij. Het kasteel was groot. Ik kwam uiteindelijk buiten aan. Lilly stond halverwege de gang achter een pilaar. Ik stak m'n duim op. Lilly glimlachte en verstopte zich weer. Ik deed de grote deur open en keek rond. Waar kon ik me het beste verstoppen? In één van de bosjes. Maar Severus zou daar ook gaan zitten. Dat maakt niet uit. Ik moest en zou hem tegenhouden. Ik hoorde Madame Plijster en Remus uit het kasteel komen. 'Succes, Yas,' hoorde ik hem roepen. Ik glimlachte. Remus verdween door het gat tussen de wortels van de Beukwilg. Even later hoorden we stemmen. Lilly's stem. Severus' stem. 'Severus, hey. Waar ga jij heen?' vraagt Lilly nonchalant. 'Buiten,' antwoorde Severus kortaf. 'Ik snap eigenlijk helemaal niets van m'n toverdranken. Wil jij me helpen?' vraagt Lilly poeslief. 'Dat doen we morgen wel,' zei Severus kil. Shit, bij Lilly werkte het niet. Wat nu?