011

Daarna richtte je jou op je fotoboek die op de grond lag. Had je die niet onder jou hoofdkussen gelegd? Je pakte je fotoboek en stak die snel in je rugzak. Jacob: wat is er? jij: ehm niets. Jacob: ik zie dat er iets is. jij: oké oké dan. Je smeet je handen hopeloos in de lucht als teken van overgave waardoor Jacob even moest lachen. Jacob ging terug zitten op je bed en je ging naast hem zitten. jij: ik kwam gisteren van Bella’s kamer en toen ik aankwam in mijn kamer zag ik nog net iemand door het raam springen. Jacob onderdrukte een soort van grom en je keek hem raar aan.


Jacob pov:
Je dacht al, waarom stinkt haar kamer naar die vieze bloedzuigers. Er stond dus gewoon een bloedzuiger in haar kamer. Waarschijnlijk één van de Cullens, die weer iemand dierbaar van je wilde ontnemen. Je keek haar aan en streek een lok van haar witblonde haar achter haar oor. Ze was echt prachtig, één blik in die ogen van haar en je verdronk erin. Ze heeft zo’n prachtig blauwe ogen en ze is zo lief. Je nam afscheid van haar en ging toen naar je auto toe. Bij je thuis aangekomen rende je meteen naar het bos toe om te veranderen in een wolf. Je moest het nieuws vertellen. Meteen hoorde je de sarcastische stem van Leah. Leah: ah en hoe gaat het met je inprentje? Je dacht meteen weer aan haar en hoorde Leah kotsgeluiden maken. Niet veel later hoorde je Sam. Sam: Leah kappen. Meteen dacht je terug aan hetgeen wat Kira je had verteld. Sam: laten we niet meteen het ergste denken. We gaan eerst maar naar die Cullens toe. Waarna jullie met zijn allen door het bos renden naar jullie verzamelplaats. Toen de rest daar ook was vertrokken jullie meteen naar huize Cullen.