Gevonden

Ik zuchtte en zong zachtjes de melodie voor me uit. 'I know I wasn't there, when you needed me the most.' Ik sloot het boek en legde alles weer terug zodat Severus niets zou merken. 'I know I didn't care... and was afraid to get zo close.' Ik zuchtte en stond op. Ik liep naar de spleet tot ik een stem hoorde. Die stem die ik alsdoor kende. 'Tonight it's getting hard to fall asleep. Cause it's becoming clear that a broke in two pieces. And I can not reserve it, so I've got one more thing to say...' Ik draaide me om, met mijn ogen opengesperd. 'S-Severus?' stamelde ik. Onzichtbaar... Dat had ik kunnen verwachten. Ik tastte te muren af en liep in lijntjes door de ruimte. Tot ik opeens tegen iets aan botste en op de grond viel. 'Auw!' hoorde ik. 'Ja, kom maar tevoorschijn,' mompelde ik geïrriteerd, en ik wreef over de zere plek. 'Ik wil niet,' hoorde ik. Ik hief mijn vuist op. 'Oké, oké...' Ik knipperde met m'n ogen en Severus was weer zichtbaar. Ik keek hem aan. Teleurgesteld maar ook blij. 'Waarom heb je je verstopt?' vraag ik. Severus kreeg een kleur op z'n wangen. 'Omdat ik dacht dat je me niet meer wilde zien,' zei hij zacht. 'Hoezo?' vraag ik. Het was nogal een domme vraag. Dan zou hij dat allemaal weer uit moeten leggen. Maar... misschien... dat dat toch beter nu zou zijn. 'Nou... Ik...' begon Severus. Ik keek hem nog even aan. 'Omdat ik een stomme eikel ben...' Ik keek even naar m'n schoenen. 'Je bent geen "stomme eikel". Je bent een hartstikke lieve jongen waar ik altijd lol mee gehad heb. Ik kan het alleen niet aanzien dat je er zulke lol in hebt om andere bijna dood te hebben. Zelfs niet Sirius, James, Peter of... of Remus.' Hij keek me nu kwaad aan. 'Je kan het ook niet begrijpen. Je weet niet wat ze allemaal deden,' zei hij kwaad. 'Ja dat weet ik wel! En je houd nu op Severus Sneep, of je doet het nooit! En vanavond ga je ook niet de deur uit!' riep ik in z'n gezicht. Hij deinsde even achteruit van mijn uitbarsting. 'Hoe weet jij daarvan,' sneerde hij. 'Sirius praat nogal hard in een bibliotheek,' zei ik ogenrollend. 'Heb je ons afstaan luisteren dan?' Ik schudde m'n hoofd. 'Ik was op weg naar Remus voor bijles,' snauwde ik terug. Severus leek te bedaren. 'Weet jij wat er met Lupos is,' vraagt hij, dit keer nieuwsgierig. 'Hij gaat er elke maand 's nachts opuit om zijn stress af te werken,' loog ik. Het voelde verkeerd, maar hij mocht niets weten. 'Ik ben hier klaar. En je gaat vanavond niet.' Ik wrong me door de spleet. Buiten viel een traan in het gras. Waarom kon ik niet normaal doen tegen hem?