Mijn portret

Ik sloeg de bladzijde om. Ik had niets meer verwacht. Maar meteen volgen mijn ogen de lijntjes. Elk lijntje leek perfect gemaakt. Alsof Severus niet getijfeld had over de lijne. Bij Lilly wel. Maar hier was niets uitgegumt. Mijn ogen volgde de lijntjes. Hier was het haar en de ogen gekleurt. Zwarte ogen, Zwart haar. Mijn ogen werden groot. Het hele plaatje. Dat was ik. Ik, precies die glimlach. Precies die scheiding in m'n haar. Ook hier stond een groot hart bij. Een glimlach verscheen op mijn gezicht. Er was hier heel veel gekleurd. Mijn haar, mijn ogen. Het hart dat er bij getekend was. En er waren zelfs versierinkjes bij de tekst die er bij geschreven was. Mijn ogen schoten over de tekst. Mijn glimlach verdween en maakte plaat voor een grijns. Maar ik snapte het niet meer. Lilly of ik? Maar bij mezelf snapte ik het ook niet. Remus of Severus? Ik zuchtte en drukte het schrift tegen m'n borst. Ik sloot m'n ogen en probeerde m'n hoofd leeg te maken. Ik genoot van het moment. Om iemand te hebben die van je hield om wie je was. Misschien Draco. Maar die was er niet. Niet nu. Ik zuchtte en sloeg de pagina's om. Verder was alles leeg. Ik bladerde meteen verder naar de allerlaatste bladzijde. De melodie van het lied speelde in mijn hoofd. Ik pakte het zwarte potlood en begon ijverig te schrijven. Misschien was ik muziekaal, misschien was ik gewoon verliefd. Ik wist het niet. Maar dat maakt niet uit. Ik wil gewoon dat alles voorbij is. Mijn hand schoot over het papier. Ik zette een streep onder de laatste zin. Ik haalde mijn hand weg van het papier en las de tekst nog een keer door :

I know I wasn’t there,
when you needed me the most.
I know I didn’t care…
and I was afraid to get so close.

Tonight it’s getting hard to fall asleep.
Cause it’s becoming clear that a broke all in two pieces.
And I can not reverse it, so I’ve got one more thing to say.

I’m sorry for your pain.
I’m sorry for your tears.
For all the little things, I didn’t know.
I’m sorry for the words, I didn’t say.
But what I still do, I’m still loving you.

I know I let you wait, I been away for far to long.
But now I can relate, to everything that I did wrong.
Stop breathing when I think I’m loosing you.
But their be now excuse.
So I’m on my knees, so listen please.
Let me hold your hand… once again.

I’m sorry for your pain.
I’m sorry for your tears.
For all the little things, I didn’t know.
I’m sorry for the words, I didn’t say.

I’m sorry for the lies.
I’m sorry for the fights.
For not showing my love… a thousand times.
I’m sorry for the things, that I called mine.
But what I still do, I’m still loving you.

I’m sorry for your pain.
I’m sorry for your tears.
For all the little things, I didn’t know.
I’m sorry for the words, I didn’t say.

I’m sorry for the lies.
And I’m sorry for the fights.
For not showing my love… a thousand times.
I’m sorry for the things, that I called mine.
But what I still do, I’m still loving you.

And that’s what I always do

I never forget you.