Het schrift

Ik liep naar een grote muur. 'Wow...' mompelde ik zacht. De scheur was groot genoeg om er door heen te kunnen. Hier zou ik een kijkje kunnen nemen. 'Severus?' riep ik erdoor heen. Ik hoorde niets. Geen zuchtje wind. Niets. Maar ik zou toch maar kijken. Ik wurmde me door de spleet en kwam in een open holte. Het was doodnormaal. Net als de grot. Alleen leek hij splinternieuw. Misschien met Bombarda. Ik zag niets alleen een werkschrift. Een schrift vol met leeg perkament. Dat dacht ik tenminste. Het had een zwarte kaft. Ik deed hem open op de eerste bladzijde. Die was expres leeg gelaten.

Eigendom van de Halfbloed Prins

Severus. Hij was hier! Hier geweest... 'Niet weer!' riep ik uit. Maar ik kon de verleiding niet weerstaan om de bladzijde om te slaan. Ik keek in de groene ogen van Lilly, alleen die waren gekleurt. Ik glimlachte. Een groot hart stond boven haar portret. Dus het was toch gewoon een vriendschapskus. Niets bijzonders. De prachtig gemaakte lijnen stelde alleen maar Lilly voor. Haar perfecte glimlach staarde me aan. Die glimlach, die ogen. Die ik nooit gehad heb. Een traan drupte op haar gezicht. Ik veegde hem gauw weg, maar daarmee maakte ik het alleen maar erger. Ik griste de gum en veegde de vegen weg. Zo, nu was er niets meer te zien. Alleen nog de natte plek van mijn traan. Er zou vast niets anders meer zijn. Ik keek er nog even naar en sloeg toch om.