009

Na een vermoeiende dag liet je jou op bed vallen. Je hoorde dat Edward op de kamer van Bella zat. Je negeerde het en besloot om eens te gaan wandelen in het bos. Je deed je jas aan en pakte je handtas. Je deed er je portefeuille, gsm, tekenblok en potloden in. Je stak je ipod in je oren en stapte de trap af. jij: tot straks! Charlie was nog aan het werken daarom riep je. Meteen kwam Bella in de gang. Bella: waar ga je naartoe? jij: wandelen. Bella: zou je dat wel doen. jij: waarom niet? Je keek haar afwachtend aan maar ze zei niets. Jij: dat dacht ik al. Je deed je schoenen aan en deed de deur open. Je snoof de frisse lucht in en deed toen de deur op slot waarna je jou sleutels wegstak. Je liep naar achterin de tuin en stapte toen door het bos. Het was er prachtig. Wel heel vochtig maar toch. Na een 10 minuten stappen ging je zitten op een omgevallen boom en pakte je tekenspullen uit je zak. Je keek weer op en begon met vaag de lijnen van het bos te tekenen. Toen je de vage omtrekken had begon je met houtskool de rest te tekenen. Toen je klaar was stak je alles weer in je handtas en keek even hoe laat het was. Het was weer tijd om naar huis te gaan. Je stond recht en hoorde opeens van langs achter jou een krak. Je keek verbaast die richting uit maar je zag niemand. hmm, je begon echt spoken te zien. Je draaide je weer om en zette een paar stappen in de richting waar je van kwam toen je weer een krak hoorde maar deze keer veel luider en hij kwam van dichterbij. Je draaide je abrupt om maar zag nog steeds niks. Je draaide je om en begon sneller te stappen, je hoorde de takken weer krakken, deze keer niet zo ver van je. Je zette het op een lopen en keek niet meer achterom. Je hoopte dat dit allemaal jou verbeelding maar was. Je liep het bos uit en kwam uit op een lange straat. Je hoorde een auto tuten en keek verschrikt opzij. Je zag 2 lichten van een auto en bereidde je meteen voor op de klap.