2 harten uit mij.

Ik keek kil terug naar Lilly. Nou, weg geheime plek. 'Wat heb je gezien?' vraag ik aan haar. Ze keek rood naar haar schoenen. 'Eh... Vanaf dat Yasmine aankwam...' stamelde ze. 'Dus jij vind het gewoon normaal om andere mensen te bespieden?!' schreeuwde ik in haar gezicht. Ik wilde dat Lilly weg ging. Ik had behoefte aan rust. Maar ik zag wel de schrik in haar gezicht. Eigenlijk was ze nog altijd even leuk. Maar nu kon ik dat even niet zien. Ik wilde niemand zien. Niet nu, niet vandaan. Niet na wat er net gebeurd is. 'N-Nee, Sev. Maar ik... Het ging zo goed met je sinds Yasmine... En ik wilde weten waarom.... en ik... ja ik weet dat het niet goed was... maar ik,' stamelde ze aan één stuk door. Aan de ene kant kon ik haar punt wel begrijpen. Maar als ik nou eindelijk een vriendin had, wilde ik ook niet dat iemand anders haar neus in mijn zaken stak. Ik vertrok nogsteeds geen spier. 'Ga weg Lilly. Ga weg en kom niet meer terug. Ik wil alleen zijn nu,' mompelde ik. Ze keek me bedroefd aan. 'Als dat is wat je wilt,' fluisterde ze terug. Ze liep naar de gleuf. En even later was ze weg. Dat had ik ook weer lekker voor elkaar. 2 meisjes hun hart gebroken. Ik schopte uit woede tegen de harde stenen wand. Ik voelde hoorde een soort "krak" in mijn teen. Meteen krijste ik het uit van de pijn. Nou, dan kon er ook nog wel bij. Tranen rolde weer over m'n wangen. Ik wilde niet meer die kneus zijn die in ze boeken dook. Ik wilde uit mijn schulp kruipen. Maar dat kon ik niet. Ik was er weer eens te laf voor. Maar na vanavond zal ik op de populairiteits ladder stijgen. Vanavond wist ik wat er met die Lupos was. Vanavond kon ik hem eindelijk verlinken. Vanavond won ik de harten terug van Lilly en Yasmine. Vanvond was mijn glorie. Mijn moment! Ik kreeg een valse grijns op mijn gezicht en pakte mijn schrift weer op. Dit schrift mocht niemand lezen. Een soort dagboek was het. Alleen de woorden opgeschreven in een gezicht.