Gekust met twee jongens, mijn beste vrienden

Ik zuchtte en liep naar buiten. Ik had me weer volledig laten gaan. Dit kon toch niet waar zijn? Ik, Yasmine Caven, had gezoend met twee van mijn leraren! Twee nog wel. Dit kon ik echt niet maken. Het leek net alsof ik met Professor Lupos en Snape had gezoend. Meteen veegde ik mijn lippen af. Maar ze leken nu nog zo onschuldig. Ze leken helemaal niet op die vrolijke leraar Verweer Tegen de Zwarte Kunsten en onze norse leraar Toverdranken. Ik zuchtte. Maar toch waren ze mijn beste vrienden. Dit mocht niet meer gebeuren. Ik besloot mezelf een goede voornemen voor te nemen en níét meer met hun te zoenen. Vrienden mocht best. Remus wist alles over de tijdreizer, dus die zou het wel begrijpen wat me dwars zat. Maar misschien... Severus wist van niets. Ik zuchtte en liep naar buiten. Ik keek nog eens om me heen. Ergens achter het meer zag ik een zwarte gedaante voorbij lopen. SEVERUS! Ik wilde het bijna uitgillen van geluk. Maar ik had nog niet alles gezien. Ik zag hoe James, Sirius en Peter langzaam op hem afliepen. Shit, hij zat natuurlijk weer met z'n neus in de boeken. Ik wilde iets roepen, maar bedacht me toen dat hij dat niet zou kunnen horen. Remus was altijd de wijste in de groep, maar nu hij er niet was. Konden die gasten ongestoord hun gang gaan! Zo lang ze wilden! 'Shit,' mompelde ik binnenmonds. Ik zette toch maar een sprint in. Maar ik was toch nooit op tijd. Maar... mijn toverstok misschien wel. Ik rende zo hard ik kon en grabbelde ondertussen in mijn jaszak naar m'n stok. Yes! Ik had hem. Ik greep hem stevig beet en bedacht krampachtig welke spreuk ik zou kunnen gebruiken. Ineens bedacht ik me, dat ik die spreuk van Severus nog nooit geprobeert had. Hij zou vast niet veel ernstige schade aanbrengen. In de verte schalde Sirius' stem al. 'HÉ SNEEP! Houd je meisje eens bij je en laat haar van Remus afblijven!' Ik bleef abrubt stil staan. Als ze daarvoor kwamen! Ik kookte van woede. Ik was toch geen pop! 'Ze is m'n meisje niet, Zwarts,' zei Severus toonloos. 'Houd haar maar gewoon weg van Remus, ja!' Hij haalde z'n schouders op. 'Hij geeft haar bijles in Gedaanteverwisseling, dus dat moet je met Lupos bespreken,' sprak hij, en hij liep weg. Ik zag hoe Sirius zijn toverstok pakte en hem op Severus richtte. Dit was de druppel. Ik ruchte mijn toverstok op hem en gilde : 'SECTUMSEMPRA!'