Naar de ziekenzaal

Ik liep verslagen de berg af. Dan maar naar Remus. Bij hem kon ik tenminste mezelf zijn. Ik zuchtte. Straks kon ik hem echt niet tegen houden. Een idee schoot mijn hoofd in. Wat als ik hem opwachtte 's avonds? Dan hield ik hem tegen! 'Yes!' riep ik. En ik begon te rennen. Dit moest ik vertellen tegen Remus. Ik rende langs het meer. Onderweg werd ik vrolijk begroet door andere Zwadderaars, en zelfs Griffoendors. Omdat ik nogal vaak met Remus optrok was ik nu ook populair bij Griffoendor. Eigenlijk bij de hele school. Ik glimlachte naar alle leerlingen terug. Ik had nu geen tijd om met iedereen een praatje te maken. Ik kreeg weer steken in m'n zij en verminderde mijn passen. Ik slenterde een beetje naar het kasteel. Ik vroeg onderweg waar de Marauders waren. Iedereen antwoorde het zelfde. Ziekenzaal. Dat was waar ook. Remus werd altijd een dag of een paar dagen van te voren niet lekker. Ik had dus gelijk gehad. Hij kon ook elk moment in te storten. Ik slikte en legde mijn hand op de deur kruk van de ziekenzaal. Maar ik werd bruut opzij geduwd. 'EN LAAT IK JULLIE HIER NIET MEER ZIEN!' hoorde ik Madame Plijster gillen. Ik grinnikte. Maar dat duurde niet lang. James, Sirius en Peter vielen allebij pardoes op me. 'Au!' gilde ik. Ik duwde de jongens op zij en streek mijn gewaad glad. 'Wat kom jij hier doen!' snerpte Sirius' stem meteen. 'Sarah heeft een ongeluk gehad met het oefenen met een spreuk, ik kom een medicijntje halen,' loog ik meteen. Sirius knikte. Hij wenkte James en Peter. De jongens liepen fluisterend de gang uit. Gelukkig, die waren weg. Nu naar Remus.