Part 3

Felicia*
Er zijn een aantal weken voorbij gegaan ,zonder problemen, op de gebruikelijke familie problemen na dan. voor het eers in maanden leek of er niks gebeurd was. geen Lord, geen oorlog en geen dood.

Nu staan we op het punt om te vertrekken met naar zweinstijn toe. Draco en ik worden van alle kanten aangeken. Draco heeft zijn hand op mijn onder rug gelegd om me te beschermen. Draco's ouders zijn thuis gebleven omdat dat van "hem" moest.

als we in de trein eenmaal een plaats hebben gevonden laat ik me op de bank vallen en leg mijn hoofd bij Draco op schoot. hij speelt met mijn haar terwijl hij naar buiten staart.

als de trein begint te rijden komen Draco's vrienden binnen vallen en kijken verbaasd naar ons. 'Ik wist niet dat je dit jaar al zo vroeg zou beginnen Draco'.
'Je hoeft ook niet alles van me te weten' zijn stem klink drijgend.
'Darco, laat hem hij weet ook niet beter' ik richt me half op en lach naar Blaise.
'Fliss? you got to be kidding me''. hij valt bijna om van verassing
'gast doe je mond dicht je vangt vliegen' Draco's stem is geiriteerd en ook Blaise hoort dit en gaat snel zitten. ik rol met mijn ogen en laat me weer bij Draco op schoot vallen, er van uitgaand dat hij me toch niet voor gaat stellen.
als na uren rijden de stilte te veel word sta ik op en loop naar de deur.
'Wat ga je doen' Draco's stem is beveeldend.
'rond lopen wat anders?' ik open de deur en sluit hem voordat hij een kans heeft nog iets te zeggen

Overal waar ik kijk word ik door iedereen aangestaard. eerste jaars, laatse jaars. kwijlende jongens en jaloerze meiden. ik kom alles tegen en dan ben ik nog niet eens de coupé uit. Ik loop door, verveel en iriteer me.
Als ik ergens een kop rood haar naar binnen zie gaan besluit ik om maar eens aan de opdracht te beginnen, nu voor ze weten hoe en wat en vooral wie ik ben. Ik loop naar de plaats waar het rode haar is verdwenen en haal eens diep adem. ik kan dit, ik moet dit kunnen voor mijn eigen leven. zachtjes klop ik aan. en open de deur.