De tekeningen op de muren

Severus gaf een klein knikje, als teken dat ik naar binnen moest. Ik liep behoedzaam de grot in. Straks lag daar een dier te slapen of zo. Ik wilde m'n stok pakken maar Severus was me voor en fluisterde zacht : 'Lumos Maxima.' Een lichtje verscheen uit z'n toverstok en verlichtte de hele grot. Ik keek om me heen. Maar zag niets. De muren waren klam en vochtig. Aan sommige stukjes hing een ijspegeltje. Severus legde z'n arm op m'n schouder en keek naar boven. Ik snapte niet wat er zo leuk aan was. Maar ergens was ik toch wel nieuwsgierig en keek ik ook naar boven. Wat ik toen zag was ongeloofelijk. Ik zag tientallen muurschilderingen. Uit de prehistorie. Ik zag handen. Dieren, zoals buffels, koeien, maar ook centauren en spinnen. Er waren zelfs kleine tekeningetjes van mensen met een toverstok in hun hand. 'Wauw,' fluisterde ik. 'Mooi hé?' vraagt Severus. Ik knikte. 'Hoe ben je hier gekomen?' vraag ik. 'Ik was op zoek naar een nieuw plekje om huiswerk te maken. En toen vond ik dit. Prachtig niet?' legt Severus uit. Hij haalde een klein bakje van de grond af. Die blijkbaar een soort verf bevatten. ‘Leg je hand eens tegen de muur,’ zegt hij grijnzend. Ik deed twijfelend m’n hand tegen de muur. Hij pakte een paar stro’tjes van de grond af en doopte die in de verf. Hij ging met de rode stro’tjes langs mijn hand, zodat er ook een hand op de muur verscheen. Hij glimlachte. ‘Zullen we er een teken bij zetten?’ vraagt hij. Ik knikte. ‘Wat doen we?’ vraag ik. Hij keek even bedachtzaam naar de muur. Hij pakte de stro’tjes weer op en maakte er een tekentje bij.