In de Bieb

Ik keek snel één keer om naar Remus. Hij zwaaide vrolijk, maar wel zo dat niemand het zag. Ik zwaaide grijnzend terug en liep weer met Severus mee. De bieb was niet zo ver. Gelukkig was het etenstijd en liepen er weinig leerlingen in de gangen. Sommigen wezen ons na of fluisterde opgewonden. Maakte smakgeluiden of kregen een giechelbui. Het grappige was dat ik en Severus ze dan meteen een koekje van eigen deeg gaven en ze vervloekten. Dat zag er wel grappig uit. Een hele gang vol leerlingen die ondersteboven in de lucht zweefde. We liepen lachend naar de bibiotheek. 'Wat doen jullie hier zo laat? Moeten jullie niet eten?' vraagt Madame Pince*. 'Oh, we hebben geen trek,' loog Severus gauw. Ik grinnikte en werd meegetrokken door hem naar het achterste deel van de bieb. 'Wat wilde je me laten zien?' vraag ik. 'Oh niets. Buiten was het te druk,' zegt hij. Ik knikte. Dat vond ik ook. We plofte neer in twee fauteuils. We zaten achter een grote kast met boeken, dus dit was de uitgelegen plek om rustig te praten. 'Zo... Vindt je het wat op Zweinstein?' Ik grinnikte even en dacht dat ik er al 5 jaar op had gezeten. 'Ja hoor, erg fijn hier,' zeg ik. Hij glimlachte. 'Waren de Marauders altijd al vervelend?' vraag ik schaamtevol. Hij knikte kwaad. 'Ze waren vreselijk. Ze moeten vanaf de eerste dag dat ik hier ben mij al hebben. Ik keer mijn rug naar hen toe en ik word vevloekt!' tiert hij. 'Slow down. Ik snap je wel hoor,' zeg ik sussend. Hij werdt al wat rustiger. 'Ik heb nog nooit een heks ontmoet die hier komt als de nieuweling en meteen razend populair is,' zegt Severus glimlachend. Ik glimlachte blozend terug. 'En dan ook nog eens met mij bevriend wil zijn.' Ik grijnsde. 'En ik heb nog nooit een tovenaar ontmoet die zo goed met toverdranken overweg kan en door nieamnd gewaardeerd word. Onlangs dat is hij mijn beste vriend,' zeg ik lief. Hij begon ook te blozen. Ik sloeg m'n armen om z'n nek en drukte hem tegen me aan. Hij was even overdonderd maar sloeg toen ook zijn armen om mijn nek. Zo bleven we elkaar even omhelzen en lieten elkaar toen blozend los.