14. Onrustig ontbijt

De volgende morgen stond ik geeuwend op uit bed. James, Sirius, Remus en Peter zouden me we terug willen pakken. Dus leek het me slimmer om me bij m'n bijles leraar te voegen en vroeg in de morgen te ontbijten. Dan had je nog tijd om te leren of geintjes uit te halen. Ik liep naar de Grote zaal en ging aan de tafel van Zwadderich zitten. Severus zat on opgemerkt te ontbijten, terwijl hij aantekeningetjes schreef in z'n Toverdranken boek. Ik pakte zo nonchalant mogelijk een broodje. Waarschijnlijk had hij niet goed geslapen, want Severus had wallen onder z'n ogen. Misschien zat hem iets dwars. Lily Evers of zo. Maar voor ik daar maar over kon denken werd er op m'n schouder getikt. Ik draaide me om en zag een meisje van, ook, 15 jaar, rood haar en blauwe ogen. 'Hoi, wil je even meekomen?' vraagt het meisje. Ik zag dat Severus gezicht verstrakte en rood begon te worden. Dit moest dus Lily Evers zijn. Ik knikte en stond op. Het meisje liep de grote zaal uit. Iets wat ik niet echt wilde, want ik had nogal honger. Ach, hoe kon ik aan eten denken als ik dé Lily Evers ontmoette. Ik grinnikte bij de gedachte. Ze is net een soort pop idool. Ik wilde vanaf het moment dat ik hier was al weten wat er met haar aan de hand is. We zochten een stil plekje op. 'Ik ben-' begon ze. 'Lily Evers. I know. Ik ben -' zeg ik. 'Yasmine Caven,' maakte Lily mijn zin af. We grinnikte. Ze glimalachte. 'Wat is er, Evers?' vraag ik nieuwsgierig. 'Waarom hielp je Severus gister?' vraagt ze. 'Kweenie. Heb zo ie zo bijles, dus het leek me wel leuk en aardig om iets terug te doen,' zeg ik nonchalant. Ze glimlachte. 'Waarom haat jij de Marauders?' vraag ik nieuwsgierig.
'Ze zijn zo kinderachtig. En ze pestten Severus altijd,' zegt Lily. 'Waren ze eigenlijk altijd al zo stom?' vraag ik. Ze knikte. 'Ik weet dat James smoor verliefd om me is. Maar als hij een positieve indruk wil maken moet hij echt gaan nadenken over zijn gedrag. Remus was altijd al de slimste van de groep. Hij kwam eerst heel stil over. Maar hij was eigenlijk heel slim voor zijn leeftijd. Maar nu gebruikt hij het voor flauwe grappen. Hoewel hij nog steeds de verstandigste is. Peter is een bijzonder gaval. Hij hobbelt altijd achter James aan en lacht om elk klein grapje. Echt zo'n meeloper dus. En tja. Sirius is gewoon... Sirius. Je wilt niet weten hoe vaak hij een rode hand op z'n wang heeft gehad. Het verbaasd me dat hij niet eeuwig blijft zitten.' Dat klonk eigenlijk best logisch. Ze waren alle vier even stom. Hoewel Remus me wel interesseerde. Ach ja, alles intereseerde me in deze tijd. 'En jij?' vraagt ze. 'Kweenie. Denk ook om jou redenen,' zeg ik. 'Ik heb honger, ga je mee naar de grote zaal?' vraagt Lily. Ik knikte. 'Tja, jij hebt me van mijn eetplekje weggesleurd,' grinnikte ik. Lily lachte en liep weg. Ik liep ook terug naar de grote zaal. Ik ging weer aan de tafel van Zwadderich zitten. 'Wat wilde Lily van je?' vraagt Severus meteen. 'Oh, iets over de Marauders,' zeg ik nonchalant. Hij knikte. Maar ik was nog niet van dit ongemakkelijke gesprek af. 'Waarom hielp je me gister? Ik ben altijd al het lachertje van de school geweest,' zegt hij rood. 'Wat? Dat vind ik niet hoor. Sorry dat ik misschien een beetje raar overkom maar dat vind ik echt niet hoor. En ik zou ze net zo graag terug pakken als jij wil,' zeg ik kwaad. 'Jij was beleefd tegen mij, dus waarom zou ik niets terug mogen doen?' Hij keek me scheinheilig aan vanachter zijn boek. 'Misschien omdat ik het lachertje van de school ben.' Ik begon te giechelen en Severus trok een vies gezicht en draaide z'n hoofd weg. Ik keek naar hem en stopte met lachen, toen bedacht ze dat hij het ook niet makkelijk had. Hij werd constant gepest door de Marauders, ze lieten hem nooit met rust. Ik vroeg zich af of James zijn leven al had gered en of hij Remus' geheim al wist. 'Ach, James, Sirius, Remus en Pippeling zijn niet altijd slecht', zei ik toen. 'Niet altijd slecht?', Sneep liep rood aan van woede, 'ze zijn verschrikkelijk gemeen en onrespectloos! Het verbaasd me zelfs dat ze nog niet van school zijn afgestuurd! Na alles wat ze mij hebben aangedaan. Als sinds de eerste dag dat ik op Zweinstein zit moeten ze mij al hebben! Ik kan er niet meer tegen, ik haat ze!' Geschokt keek ik naar Severus terwijl door ging met schelden en tieren. 'Ik hoef maar bij hun in de buurt te komen en ik hang ondersteboven of wordt vervloekt. Ze zetten me voorschut waar iedereen bij is. Ik wordt uitgelachen door de hele school! Wacht maar tot ik ze terug kan pakken en wacht maar tot ik weet wat er mis is met Lupos, want er is iets met hem en als ik weet wat, dan..', hij stopte plotseling met praten en was hevig aan het adem halen. 'Ik moet gaan', zei hij toen terwijl hij op stond en de Grote Zaal uitliep op het moment dat de Marauders naar de tafel van Griffoendor liepen..