Ik pest, hij pest!

Ik liep grijnzend naar de jongens toe. Die in de schaduw van een grote boom zaten ten grinniken. 'Hellooww, wie hebben we daar,' zei James. Ik glimlachte, maar speelde het spelletje alleen maar mee. 'Hoi,' groette ik. 'Ben je terug gekomen voor mij, schatje?' vraagt Sirius knipogend. Ik knikte braaf. James keek Sirius even aan, maar kon wel raden wat er gebeurd was. Ik zag een rode hand nog op Sirius' gezicht zitten terwijl hij opstond. Hij liep grijnzend naar me toe. Ik keek hem lief, maar geacteerd, aan. Wetend dat Severus achter een boom stond om ze op het goede moment aan te vallen. Met die gedachte grijnsde ik nog breder. Sirius legde z'n handen om m'n middel en ik de mijne om mijn schouder. Van achter de boom knipoogde ik naar Severus, die nu aan zou moeten vallen. Net nu Sirius klaar was om me te kussen sprong hij van acher z'n schuilplaats. Wat er daarna allemaal gebeurde was nogal wazig. James sprong meteen op en voor ik het wist hing hij dus ondersteboven in de lucht. Ik zuchtte. Zou ik mijn bijles leraar dan les moeten geven in aaanvallen? Ik trok tegelijkertijd met Sirius m'n toverstok. Maar riep toch eerder "Expeliarmus". Ik richtte m'n spreuk ook op James. Wiens toverstok ook uit z'n handen vloog. Severus viel met een smak op de grond. Sirius en James keken me verbaasd aan. Volgens mij had Remus niet eens gemerkt wat er speelde. Hoewel hij wel rood naar mij keek steeds. Peter bleef maar grijnzend naar het schouwspel kijken. 'Laten we eens zien of jullie het zo leuk vinden om daar in de lucht te hangen, jongens,' zeg ik gemeen grinnikend. 'Hé, we redden je van die gekke Snivillus hoor!' riep Sirius. Ik stak snijvend m'n neus in de lucht. 'Denk je nou echt dat ik met jou ga zoenen? No way. Never,' grinnikte ik. Sirius keek een beetje beteuterd. 'En nu, the final mach! LEVICORPUS!' riep ik. James en Sirius werden opgetild en een tel later hingen ook zij in de lucht te bungelen. Verschillende leerlingen kwamen kijken wat die nieuwe deed. Niemand had die Marauders ooit aangepakt. Ik hoopte dat Slakhoorn dit zou zien. Ik gaf een vriendelijk knikje naar Severus, die z'n stok pakte en op Remus richtte. Hij mompelde zachtjes Levicorpus en ook Remus en Peter gingen de lucht in. Remus leek het niet echt te boeien, want die sloeg z'n armen gewoon over elkaar. Tot tegestelling van Peter. Hij begon wild te sartelen en het leek alsof hij in huilen zou uitbarsten. James en Sirius schreeuwden kwaad dat ze naar beneden moesten worden gehaald. Ik schudde grijnzend m'n hoofd en ging op de plek zitten waar zij eerst zaten. Genietend kijkend van de vier spartelende jongens. Zo bleven we een tijdje zitten roddelen over ze. Recht in hun gezicht. Heerlijk was dat. De meeste leerlingen kwamen lachend overeind toen ze de jongens in de lucht zagen zweven of gaven me een schouderklopje. Sommige besteedden er geen aandacht meer aan, terwijl sommige Zwadderaars bij ons kwamen zitten. Waarschijnlijk was Severus nu wat hoger in de ranglijst geklommen. Ik keek hem glimlachend aan. Maar zijn gezichtsuitdrukking kon ik niet zijn. Hij stond meteen op en liep terug naar het kasteel. 'Wat is er met hem? Je zou toch je victorie moeten vieren?' zegt Dawn betwijfeld. Ik knikte. 'No way dat ik achter hem aan ga,' grinnikte ik. Maar dat was niet zo. Eigenlijk wilde ik het liefst hem achter na en vertellen wat er gaat gebeuren. Gebeuren in de toekomst. Maar dat kon niet. Dan zou ik het leven daar veranderen. Hoewel, ik dat wel soms zou willen.