Vieze Player

Ik liep toch maar naar de leerlingenkamer. Ik zuchtte. Slakhoorn kon niet zo snel zijn. Nou ja, Severus zat altijd bij de wilgenboom toch? Daar zou ik hem kunnen vinden. Maar ik wilde toch even mijn spullen pakken. 'Hé, Yasmine! Waar was je vanmorgen?' roept Dawn naar me. 'Ik kon niet meer slapen,' zeg ik nors. 'Wazzup?' vraagt Paris geschrokken.
'Ik krijg bijles in Toverdranken,' mopper ik, 'en je raad nooit door wie.' Dawn en Paris keken elkaar even aan en kregen een giechelbui.
'Als het diegene is die wij denken dat het is zak je een trede op de sociale ladder,' grinnikte Paris. 'Ja, Secreetje,' antwoorde ik oogrollend. 'Achja, hij is wel de beste van de klas,' zei Sarah, die zich in het gesprek mengde. 'Dat wel. Maar waarom van hem?' vraag ik hopeloos. 'Nou, je drank was paars...' mompelde Sarah. Ik rolde met m'n ogen. 'Ja, ik ben niet kleurenblind, danku.' Sarah grinnikte. 'Maar, wat ga je nu doen? Als je bijles hebt...' mompelde Paris. 'Nou, ik zal hem dan maar eens... Eh... opzoeken,' mompelde ik. Dawn kreeg weer een giechelbui. 'En nee, ik vind hem niet aardig,' snauwde ik kwaad, terwijl ik m'n tas weer over m'n schouder hees. Ik stamte woedend de leerlingenkamer uit. Hoe durde ze mij voor gek te zetten? Ik wist niet waar ik heen werd geleid door mijn voeten. Maar ik was helemaal verdiept in mijn gedachtes. Ik kwam bij de hal en zag de Marauders opscheppen bij een paar meisjes. Voor ik het wist kwam Sirius naar me toe. 'Hé, wij vormen wel een heel leuk stel hé,' zei hij grijnzend.
'Pardon?' zeg ik beledigd. 'Nou, jij bent knap. Ik ben knap. Wij passen echt perfect bij elkaar! Kom nou, Yasje' En voor ik het wist wilde hij me zoenen. Ik hief m'n hand op en gaf hem een harde klap tegen z'n wang. 'Gadverdamme!' snauwde ik. Hij bleef verbluft staan terwijl ik gauw naar het meer liep. 'Vieze Player,' mompelde ik kwaad. In de verte zag ik al een schaduw bij de boom zitten. Ah, daar is hij. Ik beende naar hem toe. 'Wat kom jij hier doen?' zei hij, zonder op te kijken van z'n boek. 'Oh ja. Bijles,' mompelde hij voordat ik m'n mond ook maar had opgedaan om iets te zeggen. Hij sloot z'n boek en liet toe dat ik tegenover hem ging zitten. Ik zette m'n handen onder m'n armen en luisterde naar z'n preken. Dat net zo saai is in mijn tijd. 'Dus, maak maar,' besloot hij. 'Eh, watte?' vraag ik geschrokken. Ik had dus weer eens niet zitten luisteren. Hij zuchtte. 'Maak. Het. Huiswerk,' zei hij koeltjes. Ik rolde met m'n ogen en goot wat water in de ketel. Ik volgen stap voor stap de dingen die je moest doen. Alleen aan de zijkanten stonden allerlei instructie's in gegraveerd. Met inkt nogwel. Toen ik zag dat hij niet meer opletten probeerde ik een naam te vinden.
'Eigendom van de Halfbloed Prins,' fluisterde ik. 'Wat?' vraagt Severus vanachter z'n boek. 'Niets,' zeg ik gauw, terwijl ik weer terug blader naar de bladzijde waar ik was gebleven. Na een tijdje begon Severus te inspecteren. 'Hmm, vlekkeloos. Hoe heb je dat zo mooi gemaakt?' vraagt hij wantrouwig. 'Er stonden aa-... Niets hoor,' mompelde ik. Hij keek me eventjes aan en pakte het boek dat ik in m'n handen had. 'Deze is van mij!' snauwde hij kwaad. 'Ja, jij gaf het!' riep ik verontwaardigd terug. Hij zuchtte. 'Je hebt het gezien hé?' vraagt hij treurig. 'Ben je halfbloed dan?' vraag ik. Hij knikte. Waarschijnlijk schaamde hij zich ervoor. Hij keek me even bedroefd aan en bleef toen naar de grond staren. Ik kwam naast hem zitten, tegen de boom aan. 'Weetje, ik vind de Halfbloed Prins hardstikke mooi, als dat je opvrolijkt,' mompelde ik. Hij keek me even dankbaar aan. 'Echt?' 'Echtwaar.' Hij glimlachte even. Waarschijnlijk iets wat hij tijden niet meer had gedaan. Want hij staarde vrijwel meteen weer naar de grond. 'Zal ik je eens trakteren op een rondje Sirius pesten?' vraag ik grijnzend. Hij keek me ook grijnzend aan. 'Maar...' begon hij. 'Nee, ze zullen jou niet pakken.' Hij glimlachte en we stonden op.