Bijles

Slakhoorn liep tussen onze tafeltjes door om in onze ketels te spieken. Hij wees me erop dat m'n drank gifkikker geel moest zijn, niet paars. Ik zuchtte. 'Sorry Professor,' mompelde ik. 'Meneer Sneep, kom eens,' riep Slakhoorn naar Sneep. Ik kreeg een raar voorgevoel in m'n maag.
'Alsjeblieft geen bijles, alsjeblieft geen bijles,' fluisterde ik met m'n vingers gekruisd. De hele klas keek naar Severus en naar Slakhoorn. En natuurlijk naar de nieuweling, ik. 'Leg jij de drank eens uit een juffrouw Caven.' Ik bleef even naar de grond kijken. Shit, moest dit nou? 'Wie?' vraagt Severus ongelovig. Natuurlijk, niemand had mijn achternaam nog gehoord. 'Yasmine Caven,' antwoorde Slakhoorn, met een knikje mijn kant op. Ik werd meteen rood. Severus knikte en knielde bij mijn tafel neer. 'Je weet dat hij -' begon hij. 'Ja, gifkikker geel!' snauwde ik. De klas grinnikte even. Hij bekeek m'n drank zorgvuldig.
'Heb je de stekelvarkenstekels er wel bij gedaan voordat je hem op het vuur zetten?' vraagt hij aan me. Ik dacht even na en keek op m'n tafeltje. De stekelvarkenstekels lagen op een hoekje. 'Eeehhh,' mompelde ik rood. Maar hij pakte m'n ketel al op en goot hem leeg in de wasbak. Severus kwam terug en zetten hem weer bij mij neer. 'Probeer de stekelvarkenstekels er in te doen voordat je hem op het vuur zet,' mompelde hij alleen maar, en hij liep terug naar z'n eigen drank. Die, volgens mij, al lang al klaar was.

Na de les verlieten we allemaal het lokaal. 'Juffrouw Caven, wilt u even blijven?' vraagt Slakhoorn. Ik knikte en bleef wachten tot iedereen weg was. Slakhoorn wenkte me. Hij was wel erg aardig, dus had ik eigenlijk niets te vrezen. 'Lukte het een beetje met de drank?' vraagt hij glimlachend. 'Oké, draai er niet om heen. Wat is er?' vraag ik koeltjes. 'Nou, Meneer Sneep lijkt zich veel beter te voelen nu jij er bent. Meestal protesteert hij als hij iemand moet helpen. Alleen bij u ging dat zonder aarzelen,' begon Slakhoorn zijn verhaal. 'En ik heb daar iets mee te maken omdat?' vraag ik rood. 'Nou. Je kent Lily Evers toch?' vraagt hij. Ik knikte bedenkelijk. 'Griffoendor, rood haar. Haat James Potter, Sirius Zwarts, Remus Lupos en Peter Pippeling,' somde ik op. 'Ja, die ja. Sinds zij meer omgaat met hun voelt hij zich helemaal verlaten. Ik wil dat je bijles bij hem neemt en hem opvrolijk.' M'n mond viel open. 'W-Wat?' bracht ik uit. 'Ik wil dat jij-' 'Nee, nee, nee. Niet nog eens zeggen!' Slakhoorns glimlach was allang verdwenen. Maar ik wist dat ik wel altijd bij hem terecht kon. Hij was anders. Ik wist niet hoe. Maar hij leek ons te begrijpen. 'Hij zal gepest blijven worden door de Marauders zolang niemand ingrijpt. En als ik zo verhalen hoor ben jij niet bang je toverstok te pakken. En je lijkt hem aardig te vinden,' zegt hij grinnikend. Ik zuchtte. Oké, deze tijd deed echt rare dingen met me. Sneep aardig vinden? In mijn tijd zou ik dat nooit kunnen doen. 'Oké dan! Als u maar zegt dat ik bijles moet nemen. Want anders kan ik me ook niet meer vertonen,' zeg ik grimmig. Slakhoorn knikte grinnikend. 'Kan ik gaan, Professor?' 'Ja, hoor. Ga maar.' Ik liep opgelucht het lokaal uit, maar liet me buiten tegen de muur vallen. Wat zou als ik hem echt aardig begon te vinden?