Nieuwe vrienden

Terwijl ik op de zwart leren banken neerplof bedacht ik dat het niet echt aardig was om Sneep als voorbeeld te gebruiken. Ik zuchtte. Ik zat weer eens in de knoei met mezelf. Op zulke momenten zocht ik altijd de rust op bij het meer. Dus liep ik weer de leerlingenkamer uit. Ik zuchtte. Weer het spitskwartier... Ik zou me schamen als ik Sneep weer tegenkwam. Ik maakte ook niet echt een goede start, door tegen hem op te botsen... Ik werd meegenomen door de mensenmassa. Iedereen liep een andere kant uit, en ik ging naar het terrein van Zweinstein. Ik besefte dat het vrijdag was, dus hadden ze maar 2 uur. 'Nee hé,' mompelde ik. Nu kon iedereen naar me toe, en ik had geen zin om nog meer leugens op te hangen. Misschien zou niemand er achter komen. Dat hoopte ik maar. Ik wrong me uit de mensenmassa en liep het terrein op. Hier waren niet echt veel leerlingen. Maar rustig ook niet, de Marauders waren weer eens bezig. Ik zuchtte en besloot toch maar naar de leerlingenkamer te gaan. Ik liep dus weer terug en stapte de leerlingenkamer in. Gelukkig keek niemand op, dus liep ik stilletjes naar de meisjes slaapzaal. Dawn Goedleers, Paris Park en Sarah Bullemans zaten te kletsen. 'Oh, jij bent vast de nieuwe. Ik vroeg me al af wie dat extra bed kreeg,' opperde Dawn. 'Ik ben Dawn Goedleers. Dat is Paris Park en dat Sarah Bullemans,' stelde Dawn zichzelf en de anderen voor. 'En wie ben jij?' vraagt Sarah. Ze had totaal niet het postuur van Margriet Bullemans. Blijkbaar haar dochter. 'Ik... Ik ben Yasmine Caven,' stelde ik me voor. Nogal ongemakkeijk... 'Dus, waar kwam jij van?' vraagt Paris. 'Oh, Beauxbatons,' verzon ik. 'Oh ja, dat had Secretus rondgebazuind hé? Jammer dat we het niet geloofde, anders had je de hele dag met de coolste meiden kunnen rondhangem,' zegt Dawn met een knipoog. Ik glimlachte flauwtjes. Deed iedereen soms stom tegen Sneep? Ik dacht altijd dat hij de populairste jongen was. Maar ja, sommige dingen gaan anders dan je wil. 'Kom zitten, sister!' zei Paris. Ik glimlachte en ging bij de zitten. 'Hebben jullie soms ook iets, dat het heel anders gaat dan dat je wil?' vraag ik voorzichitg. Iedereen knikte instemmend. 'Nou, zo'n dag heb ik vandaag...' Dawn sloeg een arm om me heen. 'Ach, dan helpen wij je erdoor heen,' zegt ze glimlachend. Ik glimlachte terug.