Zwadderaars vs Griffoendor

'Draco, ik snap niet wat we hier doen,' fluisterde ik, vanachter een standbeeld. 'Ssst, Yasmine. Potter, Wezel en Granger komen hier straks langs,' siste Draco. Ik haalde m'n schouders op. En inderdaad. Evenlater stuurde we Patty Park op de uitkijk. 'Paralitis!' hoorde we vanuit het eind van de gang. 'Arme Patty,' mompel ik. Daphne Goedleers knikte instemmend. 'Als Park hier al rondsluipt, zullen er vast meer zijn,' hoorde we Harry Potter zeggen. Ik rolde met m'n ogen. Ik vond het al raar dat we achter dit standbeeld pasten. Toen Potter, Wemel en Griffel steeds verdernaderde sprong Draco opeens vanachter het standbeeld. We volgde klungelig z'n voorbeeld. 'Wat zei ik je,' zegt Potter. 'Wie hebben we daar, Snotter, Wezel en Betweter,' zegt Draco schamper. 'Die heb je vast van Foppe gejat,' grinnikte Wemel. 'Je bent niet echt in de perfecte situatie om rotopmerkingen te maken,'snauwde Draco. 'Vonden jullie het leuk, om iemand te verlammen? Zeker het enige wat jullie kunnen,' spotte ik. Ik had m'n hand in m'n zij, en in de ander m'n stok. Wemel liep rood aan. 'Wil je het bewijzen? Nou, kom maar op! Petrivicus Totalus!' riep ik, en ik richtte op Potter. We hadden van tevoren afgesproken dat Draco en ik Griffel namen. Daphne Goedleers, Benno Zabini en Theodoor Noot namen Potter. En Vincent Korzel en Karel Kwast namen Wemel. Meteen schoten de lichtstralen langs onze oren. Ik liep meteen met Draco op Griffel af. 'Paralitis!' riep ze steeds. Maar die kon ik met gemak blokkeren. Ze was niet de enige die opletten bij de les Verweer Tegen De Zwarte Kunsten. 'Pretrivicus Totalus!' gilde ik. Hij leek haar te raken, maar ketste toch terug.
'Húh?' bracht ik dom uit. Ik zag dat er iets om haar nek bungelde. Hmm, goud? Dat wil ik wel. Ik sprak nog een keer de spreuk uit en richtte nu op haar ketting. Die ik behendig op ving. Beng, Beng Daphne en Theodoor lagen allebij verstijfd op de grond. Ik wendde me af van Griffel en begon naar Potter vervloekingen te gooien. 'Paralitis!'
Uiteindelijk waren alleen Draco, ik, Griffel en Potter nog over. 'Je bent nog niet van ons af, Potter!' snauwde ik, als een teken dat we weg moesten gaan. De bewusteloze en verstijfde lichamen lagen al aan de kant, dus die zouden vanzelf ontwaken. Draco en ik rende weg. Opweg naar de kerkers. Opweg naar de leerlingenkamer van Zwadderich.