63

gregory

nadat de politie marco meegenomen heeft loop ik nu samen met yenth hand in hand naar huis. We spreken geen woord en eigenlijk ben ik boos op haar omdat ze gekomen was ik open de deur en ga dan met yenthe op de bank zitten ik staar naar hij prachtige gezicht en veeg liefkozend een traan van haar gezicht 'Niet huilen liefje het is allemaal goed gekomen' ze knikte en nam toen een grote hap adem voor dst ze de volgende vraag uitspreekt. 'hou je nog van me?' ze keek me vragend aan en zonder na te denken over wat er gebeurd was kuste ik haar innig op haar mond 'ja met heel mijn hart'.

De volgende morgen word ik glimlachend wakker yenthe haar naakte lichaam was verstrengeld met de mijne. Haar hoofd lag op mijn borst en haar hand om mijn middel mijn armen had ik angstvallig strak om haar heen geslagen bang dat ik haar ooit los moest laten maar wanneer dat ook zou mogen zijn vandaag en de komende zeventig jaar niet in elk geval. Al onze emoties hadden in ons liefdes spel gezeten vanacht, wij hoorde nog steeds bij elkaar we hadden alle testen overleefd en wat er ook nog mag komen wij komen er wel door heen want wie ons slaat slaan wij samen terug. Marco zal er spijt van hebben dat hij ooit hrt lef heeft gehad ons uit elkaar te halen, want wij zullen vechten als leeuwen als het gaat om hem nooit zal hij yenthe nog pijn doen nooit...





Verhaal is bijna ter einde.
en omdatk goed einde wil schrijven doe ik dat niet vandaag ben zeer saggo haha x