I want to know it!

Faith POV

Zuchtend staar ik naar mijn vader die achter de tafel zit met zijn hoofd op zijn handen. Hij ziet er zo.. ánders uit. Zo vrdrietig. Na een tijdje dwalen mijn gedachten af naar mama. Op dit moment word ze geopereerd. Al de hele dag probeer ik ergens anders aan te denken. Ze blijkt een tumor te hebben. Langzaam word ik boos. Rot dokters. De hele tijd maar zeggen dat er niks is. De hele tijd maar zeggen dat het goed komt. Maar nee. Moet je haar nu zien. Het beeld van mijn moeder komt voor mijn ogen. Ik ril. Snel sta ik op van de bank en ren naar mijn kamer. Ik spring op bed en druk mijn hoofd tussen mijn kussen zodat niemand me hoort huilen. Ze red het niet. Ze red het niet. Gaat er door mijn hoofd. Meteen geef ik mezelf een klap. Zo mag ik niet denken! Dat mag niet gebeuren! Ze móét het redden. Ik weet niet wat ik zonder haar moet. Ik zou mezelf niet meer zijn. Ik kijk op van mijn kussen en zie dat het al half 10 is. Zonder mijn pyama aan te doen of mijn tanden te poetsen. kruip ik onder mijn dekbed en pak mijn knuffel die ooit van mijn moeder was geweest. Nu mag ik hem hebben. En ik heb hem zelfs een naam gegeven. Flip. Ik doe mijn lampje uit en staar naar het plafond. Zou mijn leven ooit normaal worden?