50

Yenthe

Het is dat gregory tranen in zijn ogen heeft staan anders was ik nu keihard gaan lachen, `Nee joh ik heb gewoon te weinig gegeten vandaag` hij reageert niet, de dokter komt binnen en gaat bij mijn bed staan `De kanker is erfelijk denken wij omdat u zusje het ook heeft gehad vragen wij ons af of u moeder het ook heeft` `Mijn moeder heeft geen kanker` `Toch zou ik u moeder ook willen testen` ik knik begrijpend maar gregory schud ongelovig zijn hoofd `Kunt u zich niet beter druk gaan maken over hoe de kanker gaat genezen bij yenthe in plaats van te kijken of het erfelijk is?` hoewel hij hij nette woorden gebruikt vertelt zijn gezichts uitdrukking iets heel anders. Ik leg mijn hand in zijn nek en knijp hem zachtjes, `Gregory ik ga nu iets zeggen wat jij niet leuk gaat vinden` en ik klop op het bed, stil komt hij tegenover mij zitten zodat hij me kan aankijken `Je mag niet boos worden` en ik kijk hem waarschuwend aan `Oke` mompelt hij dan `Weetje we gaan natuurlijk er van uit dat ik blijf leven en dat ze een oplossing kunnen vinden en het kunnen genezen maar stel dat het niet zo is,` ik schud mijn hoofd als hij wat wil zeggen en ga dan verder ` of jij kan het niet aan om weer in die hoop en vrees situatie te zitten dan kunnen we denk ik het best onze relatie beëindigen` ik klink nu echt als een bitch want hij kijkt me met open mond aan, `Ik ben sprakeloos door wat je nu zegt` hij kijkt me verdrietig aan en het ziet er naar uit alsof hij elk moment kan gaan huilen, zelf heb ik dat gevoel helemaal niet. `Hoe kun je nu zo makkelijk praten over onze relatie?` zucht hij terwijl hij verwoed op zijn lippen bijt ik kan het niet aan om hem te moeten zien vechten tegen zijn tranen, ik kom langzaam overeind die ellendige pijn in mijn hoofd negerend en druk mijn lippen ruw op de zijne hij trekt me iets dichter tegen hem aan en ik proef zijn zoute tranen `Het spijt me lieverd` mompel ik zachtjes. `Laten we wat afspreken` zegt hij dan terwijl hij me doordringend aan kijkt `Wij spreken af dat we nooit praten over een relatie beëindigen en dat we samen gaan vechten tot het einde en het einde is als we 95 zijn we kinderen kleinkinderen en achterkleinkinderen hebben oke afgesproken?`

Deed quizlet het bij julie gisterenavond? ik wilde veel gaan schrijven kon ik niet op de site