Verklaring

‘Hoe bent u hier gekomen, jufvrouw Griffel’, vroeg Perkamentus vriendelijk. ‘Het is nogal een apart verhaal en ik weet niet of hoe het zou geloven’, zei Hermelien ‘maar het komt er op neer dat ik uit de toekomst kom.’ Perkamentus keek Hermelien verbaasd aan. ‘Hoe kan ik nou zoiets geloven’, vroeg Perkamentus. ‘Nou kijk, ik was samen met mijn twee vrienden in een duel met een aantal Zwadderaars. We waren aan de winnende hand, totdat een spreuk mijn tijdverdrijver halen en ik terug in de tijd werd gebracht. Hier is mijn kapotte tijdverdrijver’. Hermelien haalde de tijdverdrijver uit haar zak en liet hem zien. Perkamentus pakte hem aan en keek er eens goed naar. ‘Ook al is het een raar verhaal, ik geloof je wel’, zei hij. ‘Je moet een plek hebben om te overnachten, dus geef ik je een plek bij wat 5de jaars Griffoendor meiden. Aangezien je daar ook in je eigen tijd bent ingedeeld. Ik verwacht u vanaf morgen tijdens de lessen en je lesrooster wordt geregeld’. Dankbaar keek Hermelien hem aan. ‘Heel erg bedankt, professor’. Perkamentus knikte. ‘Ik neem aan dat je de weg naar de leerlingenkamer wel weet? Het wachtwoord is Jeukende kanaries’. Hermelien stond op en schoof de stoel aan. ‘Nogmaals bedankt, professor. Hopelijk vinden we snel een manier om mij weer naar mijn eigen tijd te sturen’, zei Hermelien. ‘Dat hoop ik ook, Jufvrouw Griffel, dat hoop ik ook…’