00.

. Abby
'When I say Justin, you say Bieber. JUSTIN...' 'BIEBER!' Schreeuwde ik. 'When I say one, you say time. ONE...' 'TIME!' Schreeuwde ik weer. God, wat hield ik hier toch van. Ja, serieus. Ik ging God erbij betrekken want ik was hem echt superdankbaar dat er zo iemand bestond als Justin Bieber. Ik hield van zijn muziek. Zijn muziek was echt mijn leven. En dat hij er goed uitzag was gewoon heel mooi meegenomen ookal zullen waarschijnlijk heel veel dit een smoesje vinden. Ik weet dat het waar is wat ik zeg dus deal with it. 'Aye, aye, aye, aye.' Zong Justin terwijl hij opkwam. 'Me plus you, I'ma tell you one time!' Zong ik mee. 'Aaah, o my god Abby. Justin is zoooo geweldig!' Hoorde ik Jane naast me schreeuwen. 'Ik voel een biebergasme opkomen!' Ik schoot in de lach. 'BIEBER for life!' Schreeuwde Jane door. 'SWAAAAG.' Onderbrak ik Jane. Justin kwam onze kant opgelopen en bleef precies voor ons staan. 'When I met you girl my heart went knock knock. Now the butterflies in my stomach wont stop stop.' Hij wees naar ons, gaf een knipoog en liep toen een andere kant op.' Jane begon keihard te gillen en weer moest ik lachen. Jane was de overdrevene fan van ons twee. Zij had ook haar hele kamer volhangen en er ging geen dag voorbij dat ze een poster vergat een kusje te geven. Ja, ze gaf elke poster elke dag een kusje, serieus. Ik had niet eens posters van hem op m'n kamer hangen. Ik hield meer van zijn muziek. Toch zou ik hem het liefst nog een keer willen ontmoeten. Met hem praten en hem vertellen dat hij mijn inspiratie is. Want dat is een ding dat vaststaat.