* [SA] Dansen aan zee

‘Laten we dansen, mijn liefste. Dansen aan zee.’
Het lied van Blof klinkt uit de boxen van de radio, die bij mij thuis eigenlijk altijd aanstaat. Ik luister naar de tekst, en bedenk dat het eigenlijk wel slaat op wat ik nu voel.
‘Een afscheidswals aan de waterlijn. Dansen aan zee.’
Ik zie ons samen dansen aan de waterkant. Ik draag een witte jurk, jij een spijkerbroek. Blote voeten. Natte zomen van het water. Maar blijven dansen.
‘Een voor je tranen.’
Natte, zoute tranen stromen over mijn wagen. Ik sta op het strand en kijk. Twee mensen dansen aan de waterkant. Jij en ik. Waarom ben je nu niet hier?
‘Twee voor de mijne.’
Jij huilde toen je afscheid nam. Je wist dat het de laatste keer zou zijn. Een laatste knuffel, een laatste kus. Maar blijven dansen.
‘Drie voor de horizon. Waaraan we... verdwijnen.’
In gedachten sta ik nog altijd op het strand. Kijkend naar twee mensen, dansend aan de waterkant. In het licht van de ondergaande zon dansen ze steeds verder van mij vandaan. Tot ze aan de horizon zijn verdwenen.