3.

We zitten terug bij meneer Smith in de engelse les en hij gaat binnen een aantal minuten bekend maken wie, wie krijgt. Ik ben zo nieuwsgierig, het idee dat ik die Harry Styles krijg was al helemaal uit mijn gedachten gegaan. Emily vond wel dat ik heel dom was geweest door mijn naam erachter te schrijven. Maar we waren er al snel mee aan het lachen en hadden het idee dus compleet van de tafel geveegd dat ik hem zou krijgen. ik was helemaal in gedachten verzonken over Chris Brown of Tom fletcher dat ik bijna het begin had gemist van de afroeping. Ik luisterde aandachtig ik hoorde meneer Smith Emily haar naam afroepen en hij zei erachter ‘jij krijgt Chris Brown.” Ergens was ik wel jaloers maar aan de andere kant gunde ik het haar ook, dus ik stak mijn duim naar haar op. ik zag haar gezicht heel blij staan. Ik draaide me terug naar voor en dacht dat dit dus betekende dat ik Tom fletcher kreeg ik was al helemaal blij en was me al helemaal aan het verkneukelen over het feit dat ik hem ging hebben toen hoorde ik mijn naam en ik keek snel op. “Charlotte jij krijgt .. “ en nu ging het komen nu ging hij zeggen Tom Fletcher. “Harry Styles.” Mijn kaak zakte tot op mijn tenen, nee dit kon niet dit was onmogelijk ik ken die kerel niet eens wat moest ik zeggen tegen hem, dat ik zijn muziek goed vond ofzo nee dat kon niet want ik kende zijn muziek niet, of wacht hij zat zeker in een band als ik het mij herinner van op het papier. OH MY GOD. Ik draaide mij in totale complete shock om naar Emily en ze gebaarde naar mij dat ik rustig moest zijn en in en uit moest ademen. Ik deed wat ze zei en hielp wel een beetje, al ademde ik blijkbaar wel heel zwaar want Emma keek even naar mij en vroeg of alles wel goed was. ik knikte maar snel want ik wou niet dat de aandacht van de hele klas op mij gevestigd zou zijn. Normaal gezien vond ik dat niet zo erg, maar nu hoefde het voor mij even niet. Ik was nog altijd lichtjes in shock en had dus ook niks meer gehoord van wat meneer smith had gezegd, tot ik iedereen uit zijn of haar rugzak papier en hun pennenzak zag pakken. Ik deed de rest maar snel na en vroeg toen aan Emma wat de bedoeling was. ze vertelde me dat we onze eerste opdracht moesten uitvoeren namelijk een brief schrijven naar onze beroemdheid, na de les moesten we deze afgeven en ging de leerkracht hem opsturen, als we dan antwoord hadden gekregen op onze brief mochten we zelf zien hoeveel we schreven en dergelijk ook was het zo dat de brief minstens 1 papier voor en achterkant moest zijn. De brief mocht wel gaan over wat jezelf wou. En dat was het zo een beetje. Oke dan zullen we maar eens beginnen dacht ik in mezelf. Ik zag aan de meeste gezichten in de klas dat ze heel blij waren met de opdracht en met de persoon die ze hadden maar ik, ik was dat allerminst. Emma fluisterde nog snel in mijn oor dat de brieven beschouwd zouden worden als privé en dat ze dus niet gelezen zouden worden. er zou alleen gekeken worden naar de lengte en hoeveelheid. Wel moesten we één van onze brieven openstellen voor de leerkracht zodat hij deze zou kunnen nakijken want het was uiteindelijk voor engels en hij moest iets te verbeteren hebben.