040

Gregory

In stilte ruimen we alle rommel op, ik wilde haar net bijna kussen maar het kan niet ze is het zusje van mijn vriendin of beter gezegd mijn schoonzusje want in mijn hoofd ben ik nog steeds verbonden met Sarah en daarnaast geloof ik niet dat mijn gevoelens echt zijn waarschijnlijk verlang ik gewoon weer naar het liefhebben van een vrouw. De laatste keer dat Sarah en ik seks hebben gehad was toen ze haast niet meer kon lopen alleen nog maar slapen en hoewel het moment magisch was geweest was het niet door de seks maar door het gevoel van één zijn de bevestiging van dat we van elkaar hielden. Als ik terug denk aan dat moment zie ik altijd een stralende maar uitgeputte Sarah voor me eerst wilde ik niet maar zij wilde nog een laatste nacht met mij samen en ondanks de pijn en het verdriet is dat één van mijn mooiste momenten die ik voor altijd als herinnering aan Sarah bij mij zal dragen. `Spijt van je vrolijkheid vanavond?` ik staar in haar ogen en schud dan langzaam mijn hoofd `Nee ik denk dat nu het punt is gekomen om verder te leven zonder Sarah aan mijn zij maar met haar in mijn hart` zonder dat ikzelf wil verlaat een eenzame traan mijn ooghoek. Liefdevol streelt ze met haar hand over mijn gezicht `Goed van je` `En jij heb jij het al losgelaten` gelijk richt ze haar blik op de grond en haalt dan haar schouders op `Hoe kan je mij vertellen dat ik Sarah moet loslaten terwijl je het zelf niet kan` ik zie dat ze daar geen antwoord op weet dus haal ik mijn schouders op `Je kan het vertel me iets over Sarah iets waardoor je haar niet los wilt laten` ze gaat op de bank zitten en ik neem naast haar plaats, de rollen zijn nu omgekeerd in plaats dat yenthe een gesprek met mij leid leid ik nu het gesprek met haar want ik geloof er in dat ik nu verder kan maar ik ga niet verder zonder dat Yenthe dat ook doet. ` Ik kan het niet Greg straks ga ik weer weg uit jou huis omdat jij nu verder kan, maar ik heb dan niemand meer` `Je mag hier zolang blijven wonen tot dat je me zat bent` `Nee ik ben alleen straks want niemand kan mij zo steunen als dat Sarah kon en hoewel jij mijn grote steun bent ga jij straks verder met je leven en ik ben dan niet meer jou schoonzusje ik ben dan gewoon het meisje waar je vroeger goed mee kon praten` `Waarom denk je dat?` verbaasd kijk ik haar aan `Gewoon ik weet niet jij had medelijden met mij en had zelf nog hulp nodig in huis dus was ik de ideale hulp en we hebben allebei het zelfde verdriet dus kunnen we ook nog goed praten dat heb je straks niet meer nodig` een beetje geïrriteerd neem ik haar hoofd tussen mijn handen. `Lieve Yenthe jij woont hier omdat ik je graag mag en omdat we samen sterk zijn niet omdat ik niet zelf kan koken want dat had de buurvrouw ook wel gebracht, ook niet omdat ik mijn huis niet schoonmaak want daar had ik een schoonmaker voor kunnen huren maar omdat ik....`

Reaction?