039

Yenthe

Het is zaterdag en Gregory geeft een barbecue feestje op aandringen van zijn team genoten en vrienden . Ik zelf had een hekel aan alcohol dus was er veel cola en andere frisdranken en maximaal 3 alcohol houdende drankjes per persoon, niet dat ik dat bij ging houden maar ik had het uitgerekend. `Greg haal jij even het vlees uit de vriezer dan zet ik de salades in de koelkast` riep ik naar boven. Met een Sacherijnig gezicht stond hij even later in de keuken en begon de hamburgers op te stapelen `Ben je nu nog steeds boos over het feit dat je vrienden hier over een halfuurtje zullen zijn?` `Ja` antwoordde hij kortaf `Dan zul je daar snel iets aan moeten gaan doen` hij knikte en keek even langs mij heen naar buiten. `Oke ik ga mijn best doen alleen maar omdat Sarah wil dat ik leef maar dan moet jij ook jezelf zijn en geen fake glimlach en zeggen dat het goed met je gaat als ze er naar vragen gewoon eerlijk` hij keek me waarschuwend aan `Oke en wat als één van ons 2 het niet doet?` `Uhm dan moet je alleen alle rommel opruimen` `En anders samen` vroeg hij ter verduidelijking `Jep` `Oke` grijnsde hij toen breed `Ik win altijd weddenschappen` `Ik ook` grijnsde ik terug.

Toen iedereen gearriveerd was en in de tuin zat keek ik naar Gregory zijn gezicht, hij deed echt zijn best om het naar zijn zin te hebben onze blikken ontmoeten elkaar en hij knipoogt naar me ik glimlach terug en ga bij een groepje spelersvrouwen zitten. `Ha greg is dit nu het meisje wat zorgt dat jij je leven nog een beetje normaal leeft?` een jongen met een patserig uiterlijk kijkt gregory grijnzend aan. `Ja min of meer` mompelt Gregory. Ik schud glimlachend mijn hoofd en loop door naar binnen om naar het toilet te gaan. Als ik terug kom staat Gregory in zijn eentje bij de Barbecue ik ga naast hem staan en draai een hamburger om `Hey` glimlacht hij `Hey` we staren samen naar het vlees op de barbecue tot dat hij de stilte verbreekt `Heb je het naar je zin?` `Ja best wel` `Dat word samen opruimen dus` een speels lachje siert zijn mond en ik zie een fonkeling in zijn ogen `Ja dat doen we samen.` Hij legt even zijn hand op mijn wang en trekt zich dan terug. Verbaasd over het gevoel wat in mijn buik omhoog fladerd loop ik ook terug naar de meiden en luister ik naar hun gesprekken. Als het einde van de avond in zicht is gaat iedereen naar huis en blijven Gregory en ik samen achter `Zo` mompel ik en staar naar de tegels `ja` mompelt gregory terwijl hij op zijn nagel bijt. Ik knik weer en kijk hem dan verlegen aan, ik begrijp me zelf totaal niet waarom ben ik nu opeens verlegen? ik schud het gevoel van mij af en sla mijn armen om zijn nek en begraaf mijn hoofd in zijn shirt `Je bent mijn beste maatje`

Want ben ik blij met jullie reactie's supper geweldig!
Zouden jullie heel mischien ook mijn nieuwe story willen lezen
What if i saved her? (L)

http://www.quizlet.nl/stories/59743/what-if-i-saved-her--ibrahim-afellay/

Als jullie nu deze story gaan lezen ga ik proberen hier meer aan te schrijven of is dat chantage?